ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

146

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

به رطوبت منى و ناجار مر اندامها را غذا بايذ و آن غذا اندام به دو قسم بوذ يكى قسم « 1 » تشابه يافته « 2 » و التزاق خواهذ يافتن و آن رطوبت بيشين را الماسكة للاعضا خوانند و از بهر آن او را « 3 » الماسكه خوانند جه قوام اعضا و صورت اعضا بدين رطوبت بوذ « 4 » باز اين ديكر « 5 » كه ورا « 5 » القريبة للجمود خوانند از بهر آنكه تشابه يافته است و جمود مىخواهذ يافتن و غذا بحقيقت ان « 6 » رطوبت « 7 » بوذ و يكى رطوبت « 8 » است سديكرم نام وى المنبته « 8 » فى الاعضا و اين آن « 9 » رطوبت است كنه تشابه يافته بوذ « 10 » و نه التزاق و لكن اهنك كرده بوذ كتشابه يابذ جنانك ان تشابه يافتست آهنك كردست مر التزاق را و خواهى گوى مر جمود را و باز رطوبت جهارم اندر رواضع بود و بدانك مثل ركها جن مثل جويها بوذ كزميها « 11 » آب دهد ، از نخست روذ بوذ و بتازى نهر خوانند و باز جداول كى ورا افدق خوانند « 12 » و باز سواقى و اين را ببارسى اب‌راهه خوانند و باز رواضع و اين را ببارسى [ بران ] « 13 » خوانند . اينك مثال ركها بدين « 14 » قياس بوذ كياذ كردم و معنى رواضع شيردهندكان بوذ اينك رطوبات اصلى را معنى اين بوذ كياذ كردم و هواى تر بوست تر دارد و خداوندان دق و ذبول را « 15 » و خفقان كرم را نيك سوذ دارذ و لكن بيماريهاء عفنى آرذ خاصه جن « 16 » مزاج هوا كرم بوذ و تر و مرين را شرح « 17 » بسيار بايذ « 17 »

--> ( 1 ) - ف : « قسم » ندارد ( 2 ) - ف : يافته بوذ ( 3 ) - ف : ورا ( 4 ) - ف : و ( 5 - 5 ) - ف : را كه او را ( 6 ) - ف : اين ( 7 ) - « ب ه » و « م » : افزوده . دوم ( 8 - 8 ) - ف : سديكر نام او المبثثة ( 9 ) - ف : « آن » ندارد ( 10 ) - ف : يافته است ( 11 ) - ف : كه زمينها را ( 12 ) - م : ظ . كه ابدق كوييم ( 13 ) - از « ف » و « ب ه » و « م » افزوده شد ( 14 ) - ف : برين ( 15 ) - ف : « را » ندارد ( 16 ) - ف : خاصه كه ( 17 - 17 ) - ف : بسيارست