تا معلوم كردد و ما بسنده كنيم بدين مقدار و ياذ كنيم معنى و با . ( f . 122 ) فى الوبا « 1 » معنى و با آن بوذ كى جوهر هوا كنده كردذ و جن جوهر هوا كنده كردذ موتان آرذ و بيماريهاء وبايى بسيار كردد « 2 » ، و هوا باذ استاذه بوذ « 2 » و باذ هواى حنبان . « 3 » و اكنون « 3 » آغاز كنيم ياذ كردن مزاج باذها و آغاز از باذ شمال كنيم از بهر آنك اين « 4 » باذ موافق‌ترست « 5 » طباع حيوان را و تنهاء حيوان « 6 » بدين باذ درست بوذ و معتدل و مزاج اين باد سردست و خشك و موافق است مر مزاج دل را از قبل آنك حيوانات منفعت يابند « 7 » بهواى خنك و خبه كردند « 8 » بهواى كرم بس بديد آمذ كه منفعت يافتن « 9 » ما از كيفيت هواست نه از جوهر هوا و اكر منفعت يافتن ما از جوهر هوا بوذى نبايستى كبهواء كرمابه و هواى جاه « 10 » خبه كشتيمى و لكن اين هوا زكام و نزلهء سرد افزايذ فامّا نيك منفعت كند بامراض عفنى و هضم را يارى كند و احشا را قوى كردانذ و ديگر باذ صبا بوذ و صبا آن بوذ كى از ناحيت مشرق آيذ و اين باد « 11 » نيز ماننده بوذ « 11 » بباذ شمال الا آنك اندكى از شمال گرم‌تر بوذ و طبع اين معتدل بوذ و ميل دارذ بحرارت اندكى و سديگر « 12 » از « 12 » جنوب بوذ و

--> ( 1 ) - ف : باب فى ذكر الوبا و الرياح ( 2 - 2 ) - م : و جمله هوا باذى بوذ ايستاده . ( 3 - 3 ) - ف : بوذ و ( 4 ) - ف : « اين » ندارد ( 5 ) - ف : افزوده . مر ( 6 ) - ف : حيوانات ( 7 ) - ف : يابذ ( 8 ) - ف : كردذ ( 9 ) - ف : « يافتن » ندارد ( 10 ) - « ب ه » و « م » : افزوده . دم‌دار . ( 11 - 11 ) - ف : ماننده بود نيز ( 12 - 12 ) - ف : باد