بسوى دل و شوشه « 1 » كى بيايذ « 2 » از هوا بيرون « 2 » و اندر خون جوهر خاكى است و آبى و اين خون از جكر آيذ بسوى دل و هر موجودى طبيعى را حاجت آيذ به صورت و مادت . بس اين حرارت را نيز حاجت آيذ به صورت و مادت « 3 » صورت اين هواست كى ياذ كردم و مادّت اين خون كه از جكر بسوى دل مىآيذ . بس ناجار قوّت اين هر دو اندام ببايذ تا تولد اين روح كه ورا روح حيوانى خوانند « 4 » حاصل شوذ جى حصول همه جيزهاى جسمانى از جهت « 5 » مادت بوذ وز « 6 » جهت صورت بيك جاى وزين « 7 » قبل بوذ كه دايم اين هر دو جوهر را « 8 » اعنى هوايى و نارى را بدل آنك تحلّل « 9 » بديرذ ببايذ و ان بدم زدن تمام شوذ « 10 » و آن دو جوهر ديكر را اعنى جواهر آبى و خاكى را « 11 » آنج تحلل بديرفت « 12 » آن به غذا خوردن تمام شوذ « 10 » ازيراجى تولد خون از اغذيه بوذ و بدين صفت صورت حرارت غريزى بجاى باشد « 13 » بقدرت خداى عزّ و جل « 13 » . اكنون اكر دل كرم آمذه بوذ بمزاج و جكر سرد ، كرمى دل مقاومت كند و يارى دهذ « 14 » مر جكر را و باز اكر دل بمزاج « 15 » سرد آمذه بوذ كرمى جكر يارى نتوانذ كردن و مقاومت كردن ( f . 114 ) نتواند « 16 » مر سردى دل را و كر دل خشك آمذه بوذ و جكر تر ، ترى جكر مقاومت كند مر خشكى دل را

--> ( 1 ) - ف : و بشوشه ( 2 - 2 ) - ف : از هوايى بيرون آيذ ( 3 ) - ف : افزوده . و ( 4 ) - ف : كويند ( 5 ) - ب ه : صورت و ( 6 ) - ف : و از ( 7 ) - ف : و ازين ( 8 ) - ف : « را » ندارد ( 9 ) - ف : تحليل ( 10 - 10 ) - ف : ندارد ( 11 ) - ب ه : بدل ( 12 ) - ب ه : . . . حيوان . . . كى ان به غذا . . . شوذ م : تا اين حيوان باقى بماند و اين كارها به غذا خوردن ايذ و به دو تمام شود . ( 13 - 13 ) - ف : ندارد ( 14 ) - ف : « دهد » ندارد ( 15 ) - ف : « بمزاج » ندارد ( 16 ) - ف : نتوانذ كردن