ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
137
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
و خشكى دل مقاومت نتوانذ كردن مر ترى جكر را و اين « 1 » از ان قبل است « 1 » كى دل سخت كرم است بمزاج فامّا خشكى وى « 2 » ضعيف است و كمتر است از خشكى اعصاب و جكر كرم آمذست و تر و ترى جكر بيش است از گرمى او و هميشه آن جيز كه قوى بوذ مقاومت توانذ كرد « 3 » با آن جيز كى ضعيف بوذ و آنك ضعيف بوذ مقاومت نتواند « 4 » كرد با آنك « 4 » قوى بوذ و هميشه اين قانون ياذ بايذ داشتن . و اكنون مشغول شويم بمزاج انثاوين و خصيتين « 5 » و قضيب . جن خصيتين « 5 » معتدل بود « 6 » اين كس قوى بوذ به مجامعت كردن و منى وى بسيار بوذ و بقوام معتدل بوذ نه تنك و نه سطبر و منى برنك سبيد بوذ و ببسوذن كرم بوذ نه سخت كرم سوزان و بعظم « 7 » نه سخت بزرك بوذ و نه سخت خرد و ركها كبر قضيب بوذ معتدل بوذ بفراخى و تنكى و بوست خصيتين « 5 » [ نه ] « 8 » سخت تنك بوذ و نه سخت اسطبر « 9 » و موى زهار نه سخت كشن « 10 » و نه سخت تنك بوذ « 10 » و جن ميل دارذ بگرمى موى زهار زوذ برآيذ و بسيار بوذ و خصيتين « 5 » ببسوذن كرم بوند و بزرك و ركها بر قضيب فراخ بوذ و انعاظ سخت قوى بوذ و منى سطبر بوذ و سوزان و زردرنك بوذ و اندكى بوذ و فرزند بسيار بود اين كس را خاصه آن وقت كى رحمى يابذ معتدل مزاج يا مايل بسردى ، فامّا اكر مزاج رحم كرم بوذ انكاه منى مرد را بسوزاند و اين كس را جماع بسيار زيان دارذ و توانا بوذ به مجامعت كردن و لكن ناتاودار بوذ و مزه بسيار
--> ( 1 - 1 ) - ف : از قبل آنست ( 2 ) - ف : وى سخت ( 3 ) - ف : تواندكردن ( 4 - 4 ) - ف : با ان چيز كه ( 5 ) - ف : خصى . در اصل نيز ظاهرا « خصى » بوده كه به « خصيتين » اصلاح گرديده است ( 6 ) - ف : بوند ( 7 ) - ب ه : خصيتين ( 8 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 9 ) - ف : سطبر ( 10 - 10 ) - ف : بوذ و نه سخت تنك