« اللّهمّ اجعلنا من حجّاج بيتك الحرام و الوصول الى هذا المقام » . اين بود اجمالى از آن‌چه مىتوانست در آداب وصول به كعبهء مقصود اشارتى نمايد . خلاصهء همه آن‌كه ، تمام مراتب اسرار مبدأ و معاد را در « مناسك حج بيت اللّه الحرام » ، انموذجى نهاده‌اند ، كه در ملاحظه‌اش ، سالك را استطاعت شرط « و نسئل اللّه تعالى التوفيق اليه بمنّه و كرمه » . بعضى از « منسوبان » دور و نزديك گفتند : ما را هم اگر رخصت در اداى صحبت دهيد ، مختصر خواهش آن‌كه از كتاب مستطاب غيبى ، چنان‌كه اجازهء اين سفر حاصل شده ، از فصل الخطاب عينى هم تفأل و استخاره نمايند ، اگر تطابق حكمين صادر شد ، احدى را ديگر عرضى نيست ، و الّا تركش ظاهر مىنمايد . « قرآن » معجز بيان را بعد از اداى آداب معهود گشودند ، اول ما يرى از صفحه ، اين آيت ، هويدا نمودار بود : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً » « 1 » . اختتام انجمن و قطع سخن ، به كلام حقّ جلّ برهانه گرديد و آراء متفق كه روز « پنج‌شنبه ، سوم [ شوال 1305 ه . ق . ] « 2 » ، اوّل طلوع آفتاب ، از سمت « قزوين » و « گيلان » « بادكوبه » و « باطوم » و « قسطنطنيه » و « اسكندريه » و « مصر » متوجه « كعبهء مقصود » شود . و الحمد للّه ربّ العالمين .

--> ( 1 ) . سورهء فرقان - آيه 1 . ( 2 ) . مصادف با 13 ژوئن 1888 م . / 24 خرداد 2367 ه . ش .