روز چهارم ، پنج‌شنبه [ 20 ذى حجة الحرام 1251 ه . ق . ] يك ساعت بعد از طلوع آفتاب ، از « آرو » سوار شده ، روانهء « فيروزكوه » گشتيم . 2 فرسخ اوّل راه ، قدرى سنگلاخ و پشته پشته است ؛ اما چندان ارتفاعى ندارد . در ميان اين 2 فرسخ ، چشمه آبى است كه به رودخانهء « دلى چاى » « 1 » متصل مىشود . « دلى چاى » رودخانهء متوسطى است . از شمال جارى است . سرپناهى كه « كاروانسراى دلى چاى » « 2 » است ، در ملتفاى اين آب به « دلى چاى » برپاست . بسيار خوب آبى و رودخانه‌اى است . ديوانگى از او نديدم . از « دلى چاى » كه گذشتيم ، كنار رودخانه سرابالا بايد رفت . خلاصه اين‌كه دو فرسخ راه بسيار سخت و دشوار است ، اما با تعمير « توپ » خود مىرود . در كوههاى آن طرف « دلى چاى » ، سبزه و كوهى ديدم [ كه ] از ديدن آنها فرحى « 3 » حاصل شد .

--> ( 1 ) . دلى چاى ( Dali C ? ay ) رودى است در ميان دماوند و فيروزكوه كه از كوه پيراجى از ارتفاعات قره‌داغ البرز سرچشمه گرفته و پس از گذر از روستاهاى « چنداب » ، « هربر » ، « لىپشت » ، « دلىچاى » ، « مشهد فيروزكوه » ، « حصاربن » ، « موبن » ، « حسن‌آباد » در ايستگاه سيمين‌دشت به « حبله‌رود » مىريزد و داراى شعباتى چون « هوبر » و « افشان » است . طول آن حدود 70 تا 75 كيلومتر است . ( 2 ) . كاروانسراى دلى چاى در روستايى به همين نام ، از توابع بخش مركزى شهرستان دماوند استان تهران در ارتفاع 1950 مترى از سطح دريا و كنار رودخانه دلى چاى ، قرار گرفته بود . در 12 كيلومترى آن روستاى كهنك با يك بناى قديمى شيرخشت قلعه ( دوره سلجوقى و ديلمى ) وجود دارد . پل فردوسى دلى چاى بر روى رودخانه و در مسير جاده قديم تهران - فيروزكوه قرار دارد كه 45 متر طول و 5 / 4 متر عرض دارد و در 1304 ه . ش . ساخته شده است . از كاروانسراى دلى چاى امروزه اثرى به جاى نمانده است . ( 3 ) . فرح , ( farah ) شادى ، سرور ، شادمانى .