جناب مستطاب « ثقة الاسلام » با معدودى چند در كشتى مانده ، ساير همراهان ، جميعا در بيرون ، دو روز و دو شب در توى چادرها توقف نمودند . ملزومات جزئيهء نفرات حجاج در اين مدت ، از قبيل « هيمه » و « آب » و « كرايه قايق » در ذهاب و اياب به كشتى « مجانى » است و به فقراء و حجاج روزى يك حقه نان مىدادند . « اردو بازار » ى ترتيب داده ، همه قسم « مركبات » و « مأكولات » در آن‌جا فراهم آورده‌اند ، ولى قيمتا گران است . بعد از انقضاء مدت « قرانتين » يك مجيدى و ربع ، كه تقريبا 6 قران مىشود ، از نفرات حجاج به اسم « ميرى » مىگيرند . روز شنبه ، سيزدهم شهر صفر 1297 [ ه . ق . ] پس از تمامى مدت « قرانتين » و مراجعت حجاج به واپور ، مجددا حكيم به توى كشتى آمده ، همه را يكىيكى نگاه كرده ، پس از آن اذن حركت داده بيرق زردى كه علامت ناخوشى و قرانتين بود ، برچيده ، كشتى به راه افتاد . اين واپور در هر ساعت 10 ميل انگليسى راه مىرفت . به همين حركت از اسكله « ينبع » تا « وادى موسى » در دو شبانه‌روز طى مسافت نمود . روز چهاردهم شهر صفر ، 1297 [ ه . ق . ] امروز دو ساعت از روز رفته ، كشتى وارد ليمان « سويس » شد . به محض ورود ، حكيمى كه از جانب « دولت » مأمور بود ، به توى واپور آمده ، راپورتى كه « كاپيطن » از مأمورين « قرانتين » در « وادى موسى » گرفته بود ، نشان داده ، اذن عبور از « كانال سويس » تحصيل كرده ، داخل « كانال » شد . در به دو حركت ، يك نفر دليل مخصوصى از مأمورين « كانال » كه او را « ربّان » گويند ، كه بلديت كامل در اين نهر معظم مصنوعى دارد ، داخل واپور شد ، كه او كشتى را بدون صدمه از « قانال » عبور دهد . مدت 26 ساعت كشتى در لنگرگاه « سويس » ماند . در ظرف اين مدت ، جمعى از اهالى « مصر » از اين اسكله به سوى اوطان خود رفتند . ساير حجاج را از دخول به خاك « سويس » ، كه مىخواستند از اين بندر به « اسكندريه » با راه‌آهن بروند ، ممانعت كردند .