« دزد نگرفته را پادشاه مىدانند » ( ص 67 ) « دو تيغ در يك غلاف نگنجد و يك تير از دو كمان انداختن نشايد » ( ص 122 ) « رخسار تر و تازه را حاجت به سرخاب و غازه نيست » ( ص 119 ) « روز وانفسا و يوم يفر المرء من اخيه » ( ص 261 ) « سبكبار مردم سبك‌تر روند » ( ص 9 ) « سخن در نهان نبايد گفت كه بر انجمن نشايد گفت » ( ص 97 ) « السلام و عليكم و رحمة اللّه و بركاته » ( ص 191 ) « صلاح مملكت خويش خسروان دانند » ( ص 125 ) « صورتى در زير دارد هرچه در بالاستى » ( ص 123 ) « ضعف الطالبه و المطلوب و الشاهد و - المشهود » ( ص 124 ) « عام البلوى و على الاتصال » ( ص 73 ) فذره فى سنبله » ( ص 254 ) « كل سر جاوز الاثنين شاع » ( ص 97 ) « كه با من هرچه كرد آن آشنا كرد » ( ص 124 ) كه شرط عشق بود دل يكى و يار يكى ) ( ص 122 ) « گروهى اين گروهى آن پسندند » ( ص 131 ) « لا إله الا اللّه و محمد رسول اللّه » ( ص 188 ) « لا زال نافذا فى الاقطاع و الارباع » ( ص 276 ) « لك فى طى لسانه لا فى طيلسانه » ( ص 125 ) « ما بين قبرى و منبرى روضة من رياض - الجنة » ( ص 229 ) « ماده به جزو ضعيف ريخته » ( ص 210 ) « مار خوش خط و خال » ( ص 121 ، 141 ) « مثل العدو الضاحك اليك مثل الحنظلة الخضرة اوراقها و القاتل مذاقها » ( ص 121 ) « محقق است كه بىخاصيت گياهى نيست » ( ص 125 ) « مرغ همسايه به چشم همسايه غاز مى - نمايد » ( ص 68 ) « مسلمان نشنود كافر نبيند » : ( ص 263 ) « من نگويم اگر از اهل دلى خود تو بگوى » ( ص 117 ) « نجى المخففون [ و هلك المثقلون ] » ( ص 9 ) « نه هركه هرچه داند ، گفتن و نوشتن تواند » ( ص 254 ) « وحدت اسباب تأليف و كثرت اسباب اختلاف است » ( ص 122 ) « وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ » ( ص 265 ) و لا حول و لا قوة الا باللّه » ( ص 121 ) « وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ » ( ص 265 ) « هرجا ناقهء من خوابيد در آنجا منزل خواهم گزيد » ( ص 109 ) « يواقيت الصلاة اعلق بقلبهم من مواقيت الصلاة » ( ص 118 )