« اميمه » بنت عبد المطلب بن هاشم و عمهء محمد ( ص ) بود . عبد اللّه در مهاجرت به حبشه شركت داشت و در غزوهء « احد » به قتل رسيد . مىگويند او را با حمزه - عم رسول - در يك قبر كفن كردند . مؤلف قبر ديگرى كه از قبر حمزه كوچك‌تر است ، در جوار قبر حمزه به نام قبر عبد اللّه بن جحش را زيارت كرده است . 236 ر - عبد اللّه بن جبير عبد اللّه بن جبير بن نعمان الانصارى از صحابهء محمد ( ص ) كه در « عقبه » و « بدر » حاضر بوده و در « احد » فرماندهء تيراندازان اسلام بود و در همين غزوه به سال سوم هجرت به قتل رسيد . 239 ر 14 - درخت مغلان درختچه‌ايست كه از آن صمغ عربى به دست مىآيد و به همين جهت به آن درخت « صمغ عربى » يا « ام غيلان » هم مىگويند . 242 ر 10 - كوه رضوى Razva كوهى است كه فرقه‌اى از « كيسانيه » معتقدند كه محمد حنفيه بعد از مرگ در آن كوه مقيم شده است . از جمله كسانى كه بر اين عقيده‌اند ، « سيد حميرى » است و در اين‌باره اشعارى هم دارد . 242 ر 10 - كيسانيه فرقه‌اى از شيعه است كه به امامت محمد حنفيه ، فرزند على ( ع ) قائل بوده‌اند . بنيانگذار اين فرقه « مختار ثقفى » بود و به همين علت اين فرقه را « مختاريه » هم مىگويند . كيسانيه پس از مرگ محمد حنفيه ( محرم 81 ه . ق . ) سه فرقه شد : بعضى معتقد بودند كه محمد حنفيه مهدى است و نمرده ولى معلوم نيست كجاست ، برخى معتقد بودند كه در كوه « رضوى Razva » مقيم است و بعضى هم « ابو هاشم » پسرش را جانشين او مىدانستند كه به « هاشميه » معروف شدند . در سبب ناميدن اين فرقه به كيسانيه اختلاف است و شايد اين عنوان از نام « ابو عمره كيسان » گرفته شده باشد . به‌هرحال اين نام را بعدها مختار روى خود نهاد . كيسانيه را « خشبيه » نيز خوانده‌اند ( دايرة المعارف فارسى ، ج 2 ، ص 2336 ) .