يك معلم به نام ملا و يك خليفه « 1 » كه جانشين و همكار اوست به كار اشتغال دارند . ملا در وسط دايره‌اى از پسربچه‌ها كه در كنار ديوار نشسته‌اند مىنشيند . زمانى كه فقط الفباء را ياد گرفته‌اند در ابتدا و آغاز درس چند آيه از قرآن مجيد را از رو تلاوت مىكنند و بعدها به مرور زمان قرائت قرآن كريم از آغاز تا پايان جزئى از درس آنان را تشكيل مىدهد . پس از تلاوت قرآن گلستان « 2 » شيخ و بوستان « 3 » وى و نيز حافظ « 4 » كه اثر او هم مانند بوستان از نصيحت و اندرز سرشارست خوانده مىشود . اين دو نويسنده و شاعر گويا با رساترين و ظريف‌ترين گونهء زبان فارسى آثار خود را نوشته‌اند ، زيرا شيراز « 5 » ( يا تخت جمشيد باستان ) خاستگاه آن‌هاست و زبان اين ديار را به عنوان مادر زبان پارسى مىشناسند . دانش‌آموزان يك متن را با صداى بلند مىخوانند ، در اثناى خواندن مانند نئى كه باد به آن بوزد ، اين طرف و آن طرف تكان مىخورند ، هنگام نوشتن چه در مدرسه و چه در جاى ديگر كاغذ را روى زانو مىگيرند . كاغذ را مانند ما كه از تكه‌هاى پارچه كهنه تهيه مىكنيم ، آنان از كتان و يا اگر بايد ظريف و نازك باشد از ابريشم درست مىكنند . كاغذ را با سنگ يا جلد سخت و صاف حلزون براق و صاف مىكنند و به اين ترتيب نوعى كاغذ مرغوب به دست مىآورند كه بر روى آن نه چين و نه رگه ديده مىشود و مانند يك صفحه صيقل خورده است .

--> ( 1 ) - Kalifa ( 2 ) - اصل : Schich Ku ? ulu ? stan شيخ مصلح الدين سعدى ( 1184 - 1291 ميلادى ) نامورترين شاعر ايران . از او غير از ديوان شعر دو اثر ديگر يعنى گلستان و بوستان نيز باقى مانده كه بارها به زبان آلمانى برگردانده شده است . از جمله مترجمان گلستان مىتوان شخص آدام الئاريوس را نام برد - و - ا . ( 3 ) - Bustan ( 4 ) - Hafis ( 5 ) - Schiras