بقاع متبركه و امامزاده‌ها در تهران قديم زيارتگاههاى معصوم‌زادگان نيز ازجمله اماكن برجاى مانده از اين دوران هستند . از جملهء اين زيارتگاهها مىتوان به بقعهء سيد اسماعيل ، بقعهء امامزاده يحيى ، بقعهء امامزاده زيد ، بقعهء سيد ناصر الدين ، بقعهء سيد ولى و . . . اشاره كرد . بقعهء سيد اسماعيل اين بقعه منسوب به سيد اسماعيل از احفاد فرزندزادگان امام على النقى ( ع ) است كه در محلهء چاله‌ميدان قرار دارد كه امروزه در قسمت جنوب شرقى ميان خيابان بوذرجمهرى - پانزده خرداد كنونى و خيابان مولوى قرار دارد . بناى فعلى آن بنابر كتيبه موجود در ايوان و داخل حرم در زمان محمد شاه قاجار به سال 1262 ( ه ق ) ساخته شده ، بانى آن عيسى خان بيگلربيگى بوده است . اثر بسيار قديمتر آن ، در منبّت عتيقه است كه در ضلع غربى حرم قرار گرفته و به مسجد كوچكى باز مىشود كه بر روى اين در نيز نام محمد شاه و عيسىخان بيگلربيگى آمده است ، ولى قسمت اصلى يعنى وسط هر دو لنگه در مربوط به سده نهم ( ه ق ) مىباشد و طبق كتيبه‌هاى موجود آن ، بانى در استاد حسين بن پيرعلى حدّاد تهرانى است و تاريخ آن غرّه جمادىالاول سال 886 هجرى ( ه ق ) مىباشد و اين تاريخ قديم‌ترين سال تاريخى است كه درباره ابنيهء قديمى داخل شهر تهران سراغ مىرود كه مربوط به زمان آق‌قوينلوها مىشود . « 1 » بقعهء امامزاده يحيى ( ع ) اين بقعه در جنوب شرقى محلهء عودلاجان و در كوچهء امامزاده يحيى واقع است . كوى امامزاده يحيى گوشه‌اى از ناحيهء عودلاجان است كه به سبب وجود امامزاده يحيى بدين نام خوانده

--> ( 1 ) . آثار تاريخى طهران ، اماكن متبركه ، تأليف سيد محمد تقى مصطفوى . تصحيح و تنظيم ميرهاشم محدث ، ص 15 و طهران درگذشته و حال . ص 140 به بعد . و تهران در گذرگاه تاريخ . ص 158 .