بسم اللّه الرحمن الرحيم مقدمه مصحّح دربارهء نويسنده حاجيهء خانم علويهء كرمانى نامى است كه مىتوان به مؤلف اين سفرنامهء عالى و زيبا داد ، اما ارائه اطلاعات بيشتر دربارهء وى دشوار و در محدودهء اين سفرنامه ، حتى يافتن نام او ناممكن است . وى به همراه چند نفر از نزديكان راهى اين سفر شده است : وليخان ، همسر وليخان ، زنى به نام فاطمه و كنيزى به تغافل . هر كدام اينها در اين مسير سرنوشتى دارند كه نويسنده كم‌وبيش به آن پرداخته است . همسر وليخان بعد از اعمال حج و در مسير رفتن از مكه به مدينه فوت مىكند . وى به خاطر بيمارىهاى ممتد در طول راه ، سرگذشت سوزناكى دارد و نويسندهء ما هم در اين‌باره واقعا بىتابى مىكند . اندكى بعد فاطمه كه از وليخان حامله هم هست مطلقه شده و بارش روى دوش نويسندهء ما مىافتد . نويسنده سخت به وليخان احترام مىگذارد ، اما در جايى در عتبات عاليات از وليخان كه روشن نيست چه ارتباط خويشى ميانشان بوده جدا مىشود . زان‌پس فقط با فاطمه تا قم آمده و در آن شهر او را به كرمان فرستاده ، خود راهى تهران مىشود . اما تغافل ، معلوم نيست كه چرا به زودى نامش از سفرنامه حذف مىشود و نويسنده خبرى از او نمىدهد . او خدمتكارى است كه به احتمال با وليخان همراه بوده است . در نيم‌صفحه‌اى كه با خطى مستقل از متن ، در آغاز كتاب نوشته شده - و على القاعده وليخان از قول بانو علويه نويسندهء اين سفرنامه آن را نوشته است - ضمن برشمردن همراهان از چند نفر ديگر هم ياد مىشود كه بعدها خبرى از