خطايى ، على اكبر

3

خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين )

* * * محمد شفيع متن زبدة التواريخ را از روى نسخهء خطى موجود در كتابخانهء بادليان ( اكسفورد ) شمارهء , Elliot H 22 نقل و تصحيح كرد و آن را به نام « سفرنامهء چين » در مجلهء « اورينتل كالج ميگزين » ( 1930 ) ، نشريهء مدرسهء شرقى دانشگاه پنجاب ( لاهور ) ، به چاپ رسانيد . پس از آن در جلد سوم مجموعهء مقالات او كه در سال 1973 به نام « مقالات مولوى محمد شفيع » در لاهور طبع شد نيز انتشار يافت . بايد گفت كه همين بخش را K . M . Maitra استاد زبان فارسى مدرسهء ديال سينگه ( Dyal Singh ) لاهور در سال 1934 با ترجمه‌اى كه به انگليسى از آن كرد با مقدمهء L . C . Goodrich استاد رشتهء چين‌شناسى دانشگاه كلمبيا ، با نام A Persian Embassy to China به چاپ رسانيده است . « 2 » شايد صورتى از سفرنامهء غياث الدين نقاش كه حافظ ابرو در كتاب خود آورده به مناسبت مقارن بودن سال ايلچيگرى ( 822 تا 825 ) با زمان تأليف كتاب حافظ ابرو كه از 833 درنمىگذرد از اهميت بيشترى برخوردار باشد از آنچه سمرقندى سالهايى ديرتر در مطلع سعدين آورده است . 2 - مطلع سعدين و مجمع بحرين كمال الدين عبد الرزاق بن جلال الدين اسحاق سمرقندى به سال 816 در هرات زاده شد و همانجا به سال 887 درگذشت . پدرش در دستگاه شاهرخ قاضى و امام بود . عبد الرزاق در سن بيست و پنج سالگى ( سال 841 ) هنگامى كه شرحى بر رسالهء عضد الدين ايجى نوشته و آن را به نام شاهرخ مصدر ساخته بود به شاهرخ معرفى شد . در سال 845 از طرف شاهرخ به ايلچىگرى به هندوستان رفت و در 848 بازگشت . پس از آن در سال 850 متصدى منصبى در گيلان شد . خبر ديگرى كه از احوال او داريم اين است كه در سال 867 از جانب ابو سعيد به عنوان شيخ خانقاه شاهرخيه در هرات زندگى مىكرد .

--> ( 2 ) . چاپ جديد آن در سال 1970 در نيويورك منتشر شد .