مولا حاجى و مولا درويش و مولا خواجه و مولا ابراهيم و مولا حسن بن حسين . . . ( ريخته ) و مولا رمضان بن اسماعيل و مولا اسماعيل و مولا منصور كاتب و مولا رجب و مولا رمضان بن فضل اللّه » . * * * تمام سطح پشت اين كتابه به خط چينى است حاوى مطالبى در همين زمينهء كتابهء فارسى . كتيبهء دوم مورخ به سال 928 هجرى است به زبان عربى و حاوى اطلاعى در خصوص تعمير آن به وسيلهء نظام الدين در سال مذكور متن آن چنين است : ( بعد از چند سطر آيات قرآنى ) . . . قد عمر هذه المساجد فى الازمنة الماضية سيد امير اجل اعز اعلم افضل اسمه الشريف داى مينك خانك نور اللّه مرقده و عمرها الامام ، العالى رئيس الانام ، هادى الاسلام ، مبين الشريعة و الاحكام ، نظام الملة و الدين مع اجمعين من المسلمين رحمه اللّه الماضى و ادام شرف الباقى من هجرة النبوية المصطفوية سنة ثمان و عشرين و تسع مائة . بدستور الامراء العظماء اتم اللّه بناء المعالى بدعاء المسلمين المخلصين سلامه و سعاده الى آخرها تمامها . . . قال الفقير الداعى حافظ بن مولانا قل محمد القمجونى و غفر اللّه له ولوالديه . نسبت اين شخص را الفمجوبى هم مىتوان خواند . هرچه پرسش كردم ، نظر كنندگان بر كار ما ، شهرى را كه اين كلمه بايد نسبت بدانجا باشد نمىشناختند . ولى واضح است كه نسبتى است به يكى از شهرهاى چين در قرن دهم هجرى . اين هردو كتيبه بر پايه‌اى سنگى به صورت عمودى در دالان مسجد قرار دارد و بر پشت هردو مطلب ، كتيبهء خط چينى نقر شده است . اينك كه به چاپ اين يادداشتها پرداخته‌ام بايد يادآور شوم كه دربارهء بعضى از كتيبه‌هاى فارسى و عربى موجود در چين تحقيقاتى منتشر شده است كه من هنوز نديده‌ام . اما از روى « ايندكس ايسلاميكوس » توانسته‌ام نام و مشخصات آنها را بيابم . چون ممكن است كه اين دو كتيبه را پيش از ما مستشرقان فرانسوى