خوانده باشند و دربارهء آنها مقاله نشر كرده باشند ، و چون ممكن است كه خوانندگان اين يادداشت بخواهند از مطالعات پيشينيان اطلاع حاصل كنند فهرست آن مقاله‌ها را درينجا مىآورم و خود نيز منتظرم كه آنها را به دست بياورم و بدانها بنگرم . Arnaiz - Les inscriptions arabes de Ts'ivan - tcheou . T'oung Pao . 12 ( 1911 ) : 677 - 727 . lochet , E - Epigraphie musulmane chinoise . RMM . 5 ( 1908 ) : 289 - 293 . Cordier , P . - Les mosque ? es du Yun - nan . RMM . 38 ( 1920 ) : 85 - 10 . Pelliot , P . - Les plus anciens monuments de l'e ? criure arabe en Chine . JA . 2 e ? me Serie , 2 ( 1931 ) : 171 - 191 . نكته‌هاى ديگر اغلب اصطلاحات مربوط به نمازگزارى هنوز به فارسى گفته مىشود . از آنهاست : پنج نماز بامداد ، پسين ، ديگر ، شام ، خفتن . بجاى اذان « بانگ » و بجاى موذن « گوينده » مصطلح است . در تداول عامه بعضى از كلمات فارسى هنوز پايدار مانده است ، ازين جمله : گوشت ( با تلفظ , gosht آب ، كاسه ( با تلفظ كازه ) - دهان - دهان شومى ( معادل بد دهن ) ، دهان بركت . دانش‌پژوه از امام مسجد پرسيد در موقع طلبگى چه كتابهاى درسى خوانده است . گفت : نحو عصام الدين ، مختصر المعانى تفتازانى ، عمدة الرعاية ، تفسير بيضاوى ، اساس العلوم مع شرح الصينى . گفت اين كتاب را از روى چاپ محرم 1356 قمرى شانگهاى خوانده است . هنوز در موقع وقوع صيغهء ازدواج عبارت « قبول كردم » را بر زبان جارى مىكنند . « بوسه » در موقع بوسيدن اوراق دعائى گفته مىشود .