خطايى ، على اكبر
485
خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين )
اى شنيده وصف جنت شو برين در معتكف * زان كه اين منزل نمودارى است از دار القرار قدسيان بر روى صحن او ز ديده آب زن * حوريان جاروب كش با گيسوى عنبر نثار رب انزلنى دعا آمد ز خير المرسلين * و اندرين مسجد ملايك را يكايك ز افتخار پايهء رفعت نهد بالاتر از كرسى خطيب * تا برين منبر بگويد مدح شاه كامكار با نيش چون روز اول رب وفق گفته بود * لاجرم توفيق ربانى مر او را گشته يار فرش اتمامش فكنده صدق نيت چون گذشت * هشتصد و پنجاه و نه از هجرت صدر كبار خدمت او ( ؟ ) نه يك مسجد عمارت كرده است * ساخته معمور بيشك كعبهء دل صد هزار كرده است كارى كه فرع دولتش را اصلها * ثابت فى الارض خواهد دائما از كردگار پاسبانش مسجد اقصى است اندر آسمان * تا زمين كعبه و بيت الحرام است پايدار آنچنان . . . ( ريخته ) ابراهيم كعبه مانده است * . . . ( ريخته ) ازين مسجد بماند يادگار چار ركن او كه دارد رتبت اركان دين * بر مثال چار برج كعبه بادا استوار فى شهر جمادى الاخر سنة سته ( كذا ) و خمسين و ثمانمائة . كبار ائمه در آن تاريخ كه در حيات بودند چون شيخ الاسلام نظام الدين حيدرى و مولانا محمد نانك جونى و مولانا شرف الدين و مولانا شمس الدين و مولانا يوسف و مولانا قاسم و مولا صافى و امير عين الدين و امير ناصر و مولا عمر و مولا هانى و مولا عثمان و