[ 383 ب ] ذكر آمدن ايلچيان كه به ختاى رفته بودند و حكايات و قواعد خطائيه 1 در يازدهم رمضان المبارك سنهء خمس و عشرين و ثمانمائه 2 ايلچيان كه [ از ] پيش بندگى حضرت اعلى 3 خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه مقدّمهم شادى خواجه و كوكجه و از پيش مخدوم و مخدوم زادهء عالم و عالميان بايسنغر بهادر 4 خلد اللّه تعالى ملكه و سلطانه به ختاى رفته بودند مقدّمهم سلطان احمد و خواجه غياث الدين نقاش به دار السلطنت هرات رسيدند ، رفتن ايشان در ششم ذى القعدهء سنهء اثنى و عشرين و ثمانمائه 5 بود و آمدن در يازدهم 6 رمضان مذكور كه مدت دو سال و ده 7 ماه و پنج روز باشد ، بيلاكاتى و تنسوقاتى كه پادشاه ختاى فرستاده بود رسانيدند و حكايات غريب از اوضاع و رسوم آن ممالك تقرير كرد [ ند ] . و خواجه غياث الدين مذكور از آن روز باز كه از دار السلطنت هراة [ به ] عزيمت سفر ختاى بيرون رفته بود تا به آن روز كه باز آمد به هر موضع كه رسيد آنچه ديده بود [ 383 الف ] از چگونگى راه و صفت ولايت و عمارت و قواعد شهرها و عظمت پادشاهان و طريقهء ضبط و سياست و عجايبى چند كه در آن ديار مشاهده كرد [ بطريق روزنامچه ثبت نموده ] به جهت آنكه معتمد عليه بود و بىغرض و تعصب نبشته مضمون و محصّل آن حكايات نقل افتاد . 8 * * * در ششم ذى القعد [ ه ] از دار السلطنت هرات بيرون رفتند و در نهم ذى الحجه به بلخ رسيدند و تا غرهء محرم 9 سنهء ثلاث و عشرين و ثمانمايه بسبب بارندگى و سرما آنجا بودند و بعد از آن كوچ كرده از گذر كلف 10 گذشته در بيست و دوم به سمرقند