خطايى ، على اكبر
134
خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين )
گفتند واى بر آن زمان كه او از تو در خشم شود . عاقبت زرها از تو ببرد . بارى [ اسباب و ] ملك بخر . [ و ] آن زن ملك و اسباب بسيار خريد . روزى كه آن ديو از آن زن « 1 » خشم گرفت همه چيز آن عورت را برده بود و خانهها و حوليها را ، جمله درو ديوار آن را ، خراب ساخته بود « 2 » و باغها و بوستانها « 3 » را درختها بركند [ و ] زمينهاى آن املاك را چنان سنگ بارانيده « 4 » و سنگلاخ كرده بوده كه هيچ قابل تيمار و زراعت نبود . و اثر جن در آن ديار اينچنين بود . غير ازين نوع مصروع « 5 » نبود .
--> ( 1 ) - سها « زن » ندارد ( 2 ) - سها : خراب ابتر كرده ( 3 ) - سها : باغستانها ( 4 ) - سها : سنگ باران كرده ( 5 ) - كذا در هر سه نسخه ، شايد « مسموع » بوده .