محمد بن أبي بكر الزهري الغرناطي ( مترجم : حسين قره چانلو )

63

كتاب الجغرافية ( فارسى )

دارچين چينى « 1 » مىآورند و به ندرت آن‌ها را به سرزمينى مىشناسند . در اين جزيره عطر فراوان است كه به سبب شهرت آن از يادش بىنيازيم ( از آوردنش خوددارى مىكنيم ) . 48 - بعد از آن جزيرهء نهروان است ، و عامّه بدان نهر والة « 2 » گويند كه نزديك‌ترين مكان به سرزمين عراق است و آخرين جزيره از جزاير هند است . اين جزيره بزرگ و حاصلخيز است . در آن درخت فوفن « 3 » وجود دارد كه در هيچ‌جاى ديگر يافت نمىشود . درختى است كه اگر مردى برگ يا چوب آن را به مقدار 8 / 1 وزن درهم به دهان بگذارد ، از دهانش بوى مشك

--> - تيرهء كبابه‌ها مىباشد . . . به دليل شباهتى كه به بيدها دارند تحت نام تيرهء بيدها ياد مىشوند . . . برگ‌هاى فلفل منفرد و بيضوى و نوك‌تيز است و بر روى شاخه‌هاى مولد ميوهء آن ميوه‌هاى كوچك و گردى به تعداد 20 تا 30 عدد بر روى پايه‌ها به طور آويخته به وجود مىآيد . منشأ اين گياه هندوستان است . . . مورد استفادهء اين گياه ميوهء آن است كه به دو صورت فلفل سياه و سفيد در بازرگانى عرضه مىشود ( ر . ك : فرهنگ معين ، ( د - ق ) ، ج 2 ، ص 2568 ) . ( 1 ) . دارچين چينى همان سليخه است كه در شماره 8 توضيح داده شد . ( 2 ) . Nahrawalh . ( 3 ) . درختى است كه چوب آن معطر است ، احتمالا از انواع درخت دارچين مىباشد .