احمد على خان وزيرى

87

جغرافياى بلوچستان ( فارسى )

درّاج ( 12 ) : پرنده‌اى زيبا مانند تذرو ، از تيرهء ماكيان . رخوت ( 76 ) : سستى . رزانت ( 55 ) : بردبارى و صاحب وقار گرديدن . زمرد سوده ( 57 ) : كنايه از بنگ . زنبورك ( 59 ) : نوعى توپ كوچك كه آن را به شتر مىبستند ، كمانى آهنين و نوك تيز . سدّه ( 58 ) : درگاه ، پيشگاه . سرادق ( 54 ) : خيمه ، سراپرده . سوف ( 71 ) : يعنى زود باشد . سيورسات ( 51 ) : مجموع غله و خوراك لشكريان و علوفهء اسب و ديگر حيوانات . شبخوان ( 64 ) : شبيخون زدن . شتوى ( 12 ) : منسوب به شتو ، زمستانى ، در مقابل صيفى . شمخال ( 60 ) : قسمى تفنگ زمخت و سنگين ابتدايى قديمى نظير خاندار . صقع ( 39 ) : ناحيه . صيفى ( 12 ) : منسوب به صيف ، تابستانى . ضراعت ( 52 ) : فروتنى نمودن . عنيف ( 82 ) : سخت‌گير . عيّوق ( 39 ) : نام كوكبى از قدر اوّل در صورت ممسك الاعنه . غربال‌بند ( 18 ) : كولى . غربتى ( 18 ) : كولى . غلوا ( 58 ) : از حد درگذشتن . غموم ( 82 ) : ( جمع غم ) ، اندوه‌ها . فحل ( 74 ) : مرد با كفايت و صاحب ، اسم مفرد فحول . فرس ( 39 ) : اسب تازى . قبض ( 68 ) : ( قبذ ، قبوز ، قپوض ، قپوس ، قبوز ، قبس ) نوعى توپ كه خط گلولهء آن منحنى است ، گلوله توپ و خمپاره . قرشمال ( 18 ) : كولى .