قرنفل ( 27 ) : گياهى يك ساله با برگ‌هاى كشيده و نوك‌تيز كه گل‌هايش معمولا قرمز يا صورتى است . قشلامشى ( 4 ) : كوچ به سرزمين‌هاى گرم در زمستان . قمع ( 74 ) : سركوب كردن . كره ( 76 ) : كراهت ، نفرت . كرّمان الجنّه ( 73 ) : مثل انار بهشت . كغارك ( 6 ) : قارچ . كمول ( 81 ) : كمال ، انجام يافتن و تمام شدن . كنار : گياهى از تيرهء عناب‌ها كه برگ‌هاى كوبيدهء آن به نام سدر در استحمام مصرف مىشود . كنكاش ( 65 ) : مشورت . كوتوال ( 62 ) : قلعه‌دار ، نگهبان قلعه . كور ( 24 ) : گياهى است خارناك كه در دواها به كار برند ، كبر نيز گويند . كهور ( 12 ) : درختى است كه در جنوب ايران ، در جنگل‌هاى جيرفت و نرماشير و شهداد و كرمان و بندرعباس بسيار مىرويد و در خوزستان كمتر يافت مىشود ، چوب آن صنعتى باشد . گور رفت ( 48 ) : درگذشت . مانكجى ( 36 ) : « مانك » به لغت گجراتى ياقوت را گويند و « جى » آقا را . مالوجهات ( 45 ) : خراج . متكاثر ( 44 ) : بسيار . متوجّهات ( 48 ) : مالياتى كه به عهده كسى يا كسانى قرار مىگيرد . مثال ( 45 ) : فرمان پادشاهى و مطلق حكم . محفه ( 55 ) : نوعى از عمارى ، كجاوه . مخلّف ( 81 ) : باقى گذاشته ، اموالى كه از ميت مانده باشد . مخيّم ( 68 ) : محل برپا كردن خيمه ، خيمه‌گاه . مستمال ( 55 ) : راضى كرده . مسوّده ( 82 ) : نوشته شده . مشحون ( 71 ) : پرشده . مصاف دادن ( 45 ) : جنگ كردن .