و دولت بخارا بوساطت مأمون آشتى كامل برقرار شد . ابو على به بخارا باز گشت و از طرف وزير عبد اللّه بن عزير و حاجب بگتوزون و ديگر اعيان و بزرگان دولت مورد استقبال شايانى قرار گرفت و نوح در كاخ ريگستان وى را به حضور پذيرفت ( رجوع شود به ص 259 و بعد ) ولى بعد به فرمان نوح وى و هيجده نفر از برادران و سرداران او را در كهن‌دز بخارا محبوس ساختند « 1 » . در همان سال هجوم تازهء قراخانيان وقوع يافت . نوح كه فقط بخشى از ماوراء النهر را در تصرف داشت قادر نبود قواى قابل ملاحظه‌اى براى مقابله با تركان فرستد و بناچار به يارى سبكتگين متوسل شد و از وى استمداد كرد . سبكتگين در آن زمان در بلخ اقامت داشت و چون دعوت نوح را دريافت كرد با لشكرى عظيم وارد ماوراء النهر شد و اميران گوزگان و صغانيان و ختل نيز به وى پيوستند . سبكتگين در محلى بين كش و نسف موضع گرفت و از نوح خواست كه به لشكر وى بپيوندد . وزير عبد اللّه بن عزير نوح را قانع ساخت كه الحاق سرور سامانيان با گروه ناچيزى كه وى در اختيار دارد ، به لشكر عظيم سبكتگين براى تخت‌وتاج شاهى تحقيرآميز و توهين‌آور است . در نتيجه نوح از اجراى خواست سبكتگين سر باز زد . سبكتگين لشكرى مركب از بيست هزار مرد جنگى به رياست فرزند خويش محمود و برادر

--> ( 1 ) - عتبى ، نسخهء خطى موزهء آسيائى ، ورقهاى 43 - 41 ؛ عتبى - منينى ، I ، 231 - 219 ؛ نرشخى ، چاپ شفر ، 191 - 186 ؛ « متون » ، ص 13 - 12 ( گرديزى ؛ نسخهء خطى اكسفورد ، ورق 137 ؛ نسخهء خطى كمبريج ، ورق a 110 ؛ ( چاپ محمد ناظم ، 58 - 57 ) - در اينجا عدهء كسانى كه باتفاق ابو على محبوس شده بودند ذكر گرديده است .