مسيحى يافت مىشد اما اينان مسيحيان ساكن تراونكور « 1 » بودند كه احتمالا در سدهء چهارم ميلادى به آن جا مهاجرت كرده و اروپاييان از وجودشان بىخبر بودند . ادويه را هم نه تنها براى مصرف خودشان مىخواستند بلكه قصد اصلى آنها شكستن انحصار بازرگانى ادويه بود كه در دست بازرگانان مصرى مسلمان متمركز شده بود . از شوخىهاى روزگار اين بود كه دشمنى آنان با مسلمانان سبب رويارويى آنها با زامورين هندى ، سلطان سرزمين كاليكوت ، « 2 » شد زيرا منبع عمدهء درآمد زامورين بازرگانان عرب بودند كه تجارت ميان كاليكوت و جنوب عربستان و مصر را در دست داشتند . در سال 1510 پرتقالىها مستعمره‌اى در گوآ « 3 » كه در وسط ساحل غربى هند واقع بود برپا كرده و درصدد بودند با ايجاد تعدادى دژ ساحلى اختيار بازرگانى اقيانوس هند را در دست گيرند . روش‌هاى پرتقالىها عبارت بود از قساوت و خشونت بىسابقه و پيمان‌شكنى بى حدوحصر . در توجيه اين‌گونه وحشيگرى استدلال مىكردند كه رعايت قول و قرار با كافران گناه است و همين روش سبب شد تا مورد نفرت همگان واقع شوند . در سال 1520 ، لااقل به ظاهر ، هند در حد اعلاى آشفتگى و ناامنى بود . زيربناى اين صحنه توده‌هاى كشاورز هند بودند كه بار سنگين حفظ و نگاهدارى نظام اجتماعى هند - نظامى كه به نحوى روزافزون فرقه‌ها و طبقه‌هاى نوين مىزاييد - را بر دوش داشتند . آنچه تحمّل اين بار سنگين را براى كشاورزان هند ممكن مىساخت استوارى و صلابت نيروى ايمان مذهبى آنان بود . در بالاى صحنه برهمن‌ها « 4 » بودند كه معابد و مدرسه‌ها را اداره مىكردند و نجباى هندو و مسلمان كه قدرتشان متكى بر مالكيت زمين بود . اينان معمولا از فرمانرواى محلى پيروى مىكردند . اگر فرمانرواى محلى ضعيف بود خود پرچمى تازه برمىافراشتند . برهمن‌ها پاسداران و حافظان

--> ( 1 ) . Travancore ( 2 ) . Calicut ( 3 ) . Goa ( 4 ) . Brahmins