براقى گويد : منظور مجلسى از جملهء ( اكنون آثار آن گلدسته باقى است ) عصر خودش يعنى حدود سال 1080 ( ه . ق ) بوده است . همچنين قاضى ميرزا عبد اللّه افندى در حاشيهء آن با دستخط خود چنين نوشته است : اكنون آثار آن گلدسته كه كنار قبرستان و در خانهء على ( ع ) است ، وجود دارد . علّامهء محقق سيد عبد اللّه شبّر در كتاب مزار گفته است : گرچه دربارهء زيارت و نماز خواندن در خانهء على ( ع ) روايتى وارد نشده ولى چون محل سكونت ايشان شرافت دارد ، دعا و نماز خواندن در آن خالى از فضيلت نيست . رواياتى نيز به‌طور مطلق در بزرگداشت منازل و زيارتگاهاى آنان آمده است ، سپس فرموده : مرقد برخى از دختران حضرت على ( ع ) در اطراف مسجد كوفه ، مشهور است . براقى گويد : همان‌طور كه روايتهاى مطلقى در بزرگداشت منازل و زيارتگاههاى آنان ذكر شده است ، قرآن نيز در اين باره چنين فرموده : فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ « 1 » و اين آيه قويترين دليل و برهان است . ابن بطوطه جهانگرد ، سفرنامه‌اش را حدود سال 700 ( ه . ق ) نوشته است . وى از دانشمندان بزرگ و با تجربه بوده ، و به شهرهاى مختلف سفر كرده تا به كوفه رسيده ، او درباره محراب مسجد كوفه چنين گفته است ؟ گرداگرد محرابى مرتفع ، چوبهاى ساج قرار داشت و آن محراب امير مؤمنان ( ع ) بوده كه ابن ملجم جنايتكار ، در حالى كه مردم مىخواستند براى اقامهء نماز به حضرت اقتدا كنند ، آن حضرت را با شمشير به شهادت رسانيد ، و در زاويه‌اى از انتهاى اين زمين ، مسجد كوچكى بود كه گرداگرد آن چوبهاى ساج قرار داشت . گفته مىشود كه آن‌جا ، مكانى است كه هنگام طوفان نوح از تنور ، آب جوشيد و پشت آن در خارج مسجد ، خانه‌اى است كه گمان مىكنند خانهء نوح باشد و مقابل آن ، خانه‌اى است كه ادعا مىكنند عبادتگاه ادريس بوده و محوطه‌اى چسبيده به ديوار جلويى مسجد نيز به آن خانه متصل است كه مىگويند محل ساختن كشتى نوح بوده و در انتهاى اين محوطه ، خانهء على بن ابى طالب ( ع ) و خانه‌اى كه در آن غسل داده

--> ( 1 ) - نور / 36 : آن نور در خانه‌هايى است كه خداوند رخصت فرمود ارجمندش دارند و نامش در آن‌جا ياد شود .