لوط بن يحيى ازدى و عبد اللّه بن علا و ابو الحسن بكرى و جز آنان گويند : در كوفه سيصد و شصت قبيله و چهارصد پرچم وجود داشت . اشعريها نيز از آن جمله بودند ، آنها از كوفه هجرت كرده ، در شهر قم كه يكى از شهرهاى ايران است ، ساكن شدند و سببش اين بود كه چون حجاج بن يوسف ثقفى ، محمد بن سائب بن ملك اشعرى را كشت ، اشعريها از تحت سلطهء وى گريختند و در شهر قم اقامت گزيدند و محافل علمى در آن شهر تأسيس كردند و آثار مذهبى را گسترش دادند و با وجود آنها شهر به رشد و شكوفايى رسيد . علامه مجلسى در سماء و عالم از بحار الانوار مىگويد : بيشتر مردم قم را اشعريها تشكيل مىدادند ، در اين كتاب و تاريخ قم از پيامبر اكرم ( ص ) روايت شده كه فرمود : خداوندا ، بزرگ و كوچك اشعريها را بيامرز . فرمود : اشعريها از من و من از آنها هستم . يكى از نخستين كسانى كه در شهر قم اظهار تشيّع كرد ، موسى بن عبد اللّه بن سعد اشعرى بود . روايت شده كه حضرت على بن موسى الرضا ( ع ) به زكريا بن آدم بن عبد اللّه بن سعد اشعرى فرمود : خداوند به وسيلهء تو بلا و مصيبت را از مردم قم دور مىكند چنان كه به سبب آرامگاه حضرت موسى بن جعفر ( ع ) بلا و مصيبت را از مردم بغداد دور مىكند ، و آنها جامهء حضرت رضا ( ع ) را از دعبل خزاعى شاعر معروف به مبلغ يكهزار درهم طلا خريدند . روايت شده كه امام جعفر صادق ( ع ) به عمر بن عبد اللّه اشعرى فرمود : خداوند در روزى كه جز سايهء رحمت او سايه‌اى نيست ، بر تو سايه افكند . دربارهء فضيلت اشعريها ، روايات بسيارى وجود دارد كه در كتاب السماء و العالم از بحار الأنوار و تاريخ قم و جز آنها خواهيد يافت .