حضرت على ( ع ) در كوفه چاهى حفر نمود و در تمام كوفه به جز آن ، چاه آب شيرين وجود نداشت و ساير چاهها ، آبى شور و تلخ داشت . اكنون بيشتر شهر كوفه ويران است و اكثر مردم آن شيعهء اثنى عشرى هستند ، و به زبان عربى تكلم مىكنند ، و در آن ، زيارتگاههاى بسيارى از صحابه قرار دارد كه آخرين آنها آرامگاه عبد اللّه بن بكر است كه در سال هشتاد و شش ( ه . ق ) هيچ اثرى از قبر وى بر جاى نماند . از جمله آرامگاههاى بزرگان و علما در كوفه ، آرامگاه ابو عمر است . كوفه در ميان شهرهاى هفتگانه ، رتبهء سوم را داراست . و ولايتهاى بسيار و توابع بزرگى داشته است . و حقوق ديوانى آن شهر از اموالى مشخص تأمين مىشده است ، شهرهاى عراق و باغهاى آن ماليات بسيارى مىپرداختند كه بعضى از زمان قديم و برخى اخيرا مقرر شده بود ، به ميزان 3 / 1 از كشتهاى زمستانى و تابستانى براى ديوان ، 3 / 1 براى صاحبان زراعت و 3 / 1 براى پرداخت مخارج و خريد بذر برداشت مىشد . مالكيت زمينهاى كوفه در آن زمان از سوى حكومت تعيين مىشد . مرقد حضرت على ( ع ) به سمت قبله در دو فرسنگى كوفه قرار دارد كه آن را مشهد غروى مىنامند زيرا هنگامى كه ابن ملجم مرادى ملعون در مسجد كوفه حضرت را مجروح كرد ، حضرت وصيت فرمود تا پس از وفات ، جسد مباركش را بر روى شترى حمل كنند و فرمود : هرگاه مرا بر پشت شتر گذاشتيد ، آن را رها كنيد تا به تنهايى حركت كند ، هر جا شتر ايستاد ، مرا همان جا دفن كنيد . اين كار را كردند ، آن شتر در محلى كه اكنون مرقد آن حضرت است ، خوابيد . يعقوبى ، احمد بن ابى يعقوب بن واضح كاتب در كتاب بلدان « 1 » مىگويد : كوفه شهر بزرگ عراق و مصر اعظم و قبّة الاسلام و محل هجرت مسلمانان و نخستين شهر در عراق است كه مسلمانان در سال چهاردهم ( ه . ق ) آن را طرح‌ريزى كردند و زمينهاى عرب آن‌جاست . كوفه ، كنار بخش بزرگى از فرات قرار دارد و آب آشاميدنى اهل كوفه از آب فرات تأمين مىشود ، كوفه از پاكيزه‌ترين ، وسيعترين ، حاصلخيزترين و گسترده‌ترين

--> ( 1 ) - همان كتاب ص 39 ، چاپ ليدن .