كه چند نفر از حكما درياى حدود قم و قاسان را به خشكى تبديل نمودند شبهه نيست كه كاشان دريا بوده و الان از آثار و علامت كويرات مبرهن است كه حدود قم و كاشان دريا بوده و در آن ايام بجز قعله جاتى كه در دامنه‌هاى كوه و بعضى قراء طسوجى و سردسيراتى كه در كوهسار واقع هستند اصلا و مطلقا از اهل شهر و قراء و مزارع كويرات كاشان اسم و اثرى نبود . ولى آنچه متفق عليه اهل خبر و مسلمين [ است ] و از بعضى احاديث معلوم ميگردد يكى از آثار و امارات ولادت حضرت خاتم النبيين صلوات اللّه و سلام عليه و آله اجمعين خشك شدن درياچهء ساوه است كه يك حدّ آن كاشان است چنان كه صباحى بيدگلى كه يكى از شعراى مروف كاشان است در آن قصيدهء غرّا كه در مدح حضرت ختمى - مآب ص انشاء نموده كه مطلع آن اين فرد است : شباهنگام چون بنهفت رخ اين لالهء حمرا * شكفت از چشم انجم صد هزاران نرگس شهلا در مديحهء آن قصيده ميگويد : ز مولود شريفش [ 38 پ ] بس شگفتيها شده پيدا . . . نم رود سماوه خشكى درياچهء ساوه * خمود نار آتش خانه ، كسر قبهء كسرى خلاصه آنچه از مسلمات اين مطلب است همان است كه كاشان جزو قم و چهل حصاران بوده و زبيده خاتون زن هارون الرشيد طرح شهر و بنياد برج و باروى آن را بانى گرديد .