كامل از اهالى اين ديار و معاصرين نادر شاه افشار است . مردى بذله‌گو و سخن‌سنج و خوش صحبت بوده ، قطعه‌اى دارد در تاريخ تعمير مسجد جمكران « 1 » 2 قدمگاه حجة عصر ارواح العالمين فداه اختر برج صفا آه على اكبر كه رفت * آفتاب از شرم رخسارش به چرخ چارمين نيست موسى ليك وارد چون شود گرم عطا * رزمهء « 2 » زر چون يد بيضا نهان در آستين شد قدمگاه شه دين هادى صاحب زمان * از طفيل همتش رشك نگارستان چين هم نسيم گلشنش برقع‌گشاى روى گل * هم زلال جدولش سرچشمهء ماء معين بود كامل از پى تاريخ پير عقل گفت : * « قائم آل محمد را قدمگاه است اين » ( 1158 ) لوائى مشهور به بابا سلطان قلندر در عهد شاه عباس ماضى « تكيه حيدرى خانه » چهارباغ اصفهان به او مفوض بوده ، هم در آن جايگاه به رحمت ايزدى پيوسته است . لوايى نيست شاد از وصل امروز * چو هجران خواهدش آزرد فردا چه باشد حال بيمارى كه امروز * يقين دارد كه خواهد مرد فردا مير اصلى نامش مير محمود ، از سادات بلوك جاسب است . اين دو فرد از او نوشته آمد : نياز عاشقان معشوق را بر ناز مىدارد * تو سر تا پا وفا بودى تو را من بىوفا كردم * گويند دل بدان بت نامهربان مده * دل آن زمان ربود كه نامهربان نبود

--> ( 1 ) - داستان مسجد جمكران به نقل از « مونس الحزين » منسوب به شيخ صدوق در « كلمهء طيبهء » حاج ميرزا حسين نورى ، چنان‌كه در مقدمه نوشته‌ايم به سال 1301 قمرى آمده و ميرزاى فيض مؤلف اين اثر در سال 1309 قمرى از دنيا رفته است . در اين‌جا سخن از تعمير قدمگاه امام زمان ( ع ) در سال 1158 قمرى است ، كه آن هم معلوم نيست از كى بر سر زبانها افتاده بود ! در آن موقع مسجد جمكران به نام قدمگاه امام زمان شهرت داشته و ديگر از داستان حسن مثله جمكرانى و كتاب « مونس الحزين » منسوب به شيخ صدوق سخنى در ميان نبوده است ! ( 2 ) - رزمهء - بقچه .