اميدش مقطوع شده ، شبى را از دلتنگى در آن روضهء مطهره گريه بسيارى كرد و به خواب رفت . در خواب روح پاك آن امامزاده را مشاهده كرد كه ترغيب و تحريص در اين كار فرمود كه دست از اين كار برندار كه به زودى آب بيرون مىآيد . پس از بيدار شدن دلگرم شده مشغول بدان عمل شد ، چون دو ذرع ديگر حفر كردند چشمهء آبى گوارا از طرف مرقد مطهر امامزاده پديدار شد چنان‌كه آب آن تا چهار ذرع بالا آمد . از ابتداء حفر آن چاه تا بيرون آمدن آب دوازده سال طول كشيد . اكنون بيست و دو ذرع عمق آن چاه است كه همه را از سنگ سخت بريده‌اند ، و منطقهء چاه يك ذرع است . امامزاده در قبرستان كهك مرقد اين امامزاده در چهار فرسخى قم در اعلاى آن قريه واقع است . مرحوم ميرزاى فيض نوشته است : آن مكان تپهء خاكى بود . يكى از اهل آن قريه گفت خوابى ديده‌ام كه اين مكان محل دفن چند نفر امامزاده است . چون آن مكان را كاوش نموده خاك آن را بر كنارى ريختند ، سه قبر ساخته پديدار شد . مردمان با مكنت آن قريه آن مكان را در سال 1285 قمرى بقعه و قبر ساختند ، و نيز در كهك بقعهء ديگرى است مشهور به معصومهء كهك . گويند از اولاد موسى بن جعفر عليه السّلام است . شاهزاده ابراهيم قبر او در چهار فرسخى شهر قم واقع است ، بقعه و قبه متوسطى دارد ، و مشهور است كه شاهزاده ابراهيم فرزند حضرت امام محمد باقر عليه السّلام است . قبرى ديگر هم نزد قبر اوست كه گويند شاهزاده عباس فرزند او است . در آن بقعه سنگى نصب شده است كه حالات و كيفيت شهادت امامزاده را در آن به نحو مفصل نوشته‌اند ، ولى مدرك و اصلى نبايد داشته باشد . امامزاده شاهزاده اسحق كه ظاهرا نسب شريف او از اين قرار است : اسحق بن موسى بن اسحق بن ابراهيم بن موسى بن ابراهيم ابن موسى بن جعفر عليهما السلام ، مضجع او در زمين‌هاى قنات آب بالاى قريه ميم واقع است . مرحوم ميرزاى فيض مىگويد « در سال 1280 مرد متدينى از اهل آن