للمؤمنين - بيست و پنجم - مفرّ للهاربين - بيست و ششم - المدفوع عنها البلاء - بيست و هفتم - المرفوع عنها البلاء - بيست و هشتم - المفتوح اليه باب الجنة - بيست و نهم - بلد الامين - سىام - مرفوف الملائكه - سى و يكم - خاك فرج - سى و دوم - محروس الملائكه - سى و سوم - مزيّن « بالعرب » . « 1 » و اينك شروع مىكنيم در ترجمهء آن اخبار و از خوف اطناب ، عربى آن را ننگاشتيم . طالبين رجوع كنند به جلد چهاردهم بحار الانوار « باب الممدوح و المذموم من البلدان » . همچنين علامهء مجلسى در كتاب مذكور از كتاب « اختصاص » نقل مىكند كه : امام على النقى عليه السّلام از پدران خود از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و آن حضرت از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم روايت نموده كه فرمود : چون در شب معراج مرا سير دادند به سوى آسمان چهارم ، نظر كردم به قبه‌اى از لؤلؤ كه داراى چهار ركن و چهار در بود ، و گويا از استبرق سبز بود . گفتم : جبرئيل ! اين قبه كه در آسمان چهارم نيكوتر از آن نديده‌ام چيست ؟ گفت : يا محمد ! اين قبه صورت شهرى است كه آن را « قم » خوانند . بندگان باايمان در آن شهر جمع مىشوند و براى روز قيامت و حساب چشم انتظار به « محمد » و شفاعت او دارند ، همه‌گونه اندوه و محنت و شدائد بر آنها جارى مىگردد . راوى گفت : من از حضرت سؤال كردم : چه زمانى مردم قم انتظار فرج مىكشند ؟ فرمود در وقتى كه آب بر روى زمين پيدا شود . علامه مجلسى مىفرمايد : احتمال مىرود مراد پيدا شدن آب در خود شهر باشد ، زيرا كه در آن زمان آب جارى اصلا در قم نبوده ، چنان كه از كتاب تاريخ قم مبدأ حدوث وادى به قم و اين كه در قم در آن زمان قنوات و نهر جارى نبوده است ، مذكور گشت . » مؤلف گويد : احتمال ديگر اين كه پيدا شدن آب بر روى زمين قم كنايه باشد از اين كه در آخر الزمان قم به وسيلهء آب خراب مىشود . چنان‌كه خبرى هم در بالاى مسجد سينى معروف به پنجه على به اين مضمون ذكر شده ، هرچند هنوز به مأخذ صحيحى در كتب معتبر به جهت آن برنخورده‌ايم . و احتمال ديگر آن كه مراد ظهور آب و سيلاب‌ها باشد كه تاكنون كرارا اتفاق افتاده و باعث خرابى قم شده است . چنان‌كه سابقا اشاره شد كه در زمان شاه صفى صفوى آب رودخانه

--> ( 1 ) - انوار المشعشعين ، ج 1 ، ص 261 .