باب دوم [ رواياتى در فضيلت قم و اهل آن . . . ] رواياتى كه در فضل زمين قم و اهل آن از ائمه اطهار عليهم صلوات اللّه الملك الجبار وارد شده ، در دو فصل ذكر مىشود : فصل اول [ رواياتى كه علامهء مجلسى در 14 بحار از كتب مختلف نقل فرموده است . . . ] رواياتى كه علامهء مجلسى در 14 بحار از كتب مختلف نقل فرموده است : صاحب كتاب « انور المشعشعين » « 1 » مىنويسد : « بدان كه از براى بلدهء طيبهء قم نام‌هاى بسيار از اخبار مستفاد و استنباط شود ، و زيادى اسم دلالت بر شرافت كند ! هرچند آن نام‌هاى مستخرجهء علم نيستند از براى اين بلده مگر همان لفظ قم ، لكن صحيح است اطلاق آنها را بر اين ارض مقدس از وجهى ، و آن نام‌ها از اين قرار است : اول قم - دوم زهراء - سيم - ارض جبل - چهارم قطعة من بيت المقّدس . پنجم - مطهره - ششم - مقدسه - هفتم - مجمع انصار القائم - هشتم - حرم اهل البيت - نهم - حجة على البلاد - دهم بحر - يازدهم - مأوى للفاطميين - دوازدهم استراحتگاه مؤمنين - سيزدهم - آشيانهء آل محمد ( عشّ آل محمد ) - چهاردهم - معدنا للشيعه - پانزدهم - كوفة صغيره . شانزدهم - مأوى لشيعة آل محمد - هفدهم - معدنا للعلم و الفضل - هيجدهم مختار البلاد - نوزدهم - مقصم الجبارين - بيستم - مذاب الجبارين - بيست و يكم - بلد الائمه - بيست و دوم - بلد شيعة الائمه - بيست و سوم - امان للخائفين - بيست و چهارم - مفزع

--> ( 1 ) - [ استاد فقيد علامهء تهرانى در « الذريعه » ج 2 ، ص 441 مىنويسد : « انوار المشعشعين فى بيان شرافة قم و القميين » به فارسى در تاريخ قم و افرادى از اولاد ائمه ( ع ) كه به قم آمدند ، و شرح‌حال راويان قم ، در سه جلد . جلد اول مشتمل بر دوازده باب و در هر بابى فصل‌هاى مشعشعى است ، تأليف شيخ محمد على بن حسين بن على بن بهاء الدين معاصر و مقيم قم است . جلد اول را در سال 1325 ه تمام كرد و در ايران سال 1327 چاپ شده است . ]