چون أبو الجنّ ، به شهر قم آمد ، و حقّ سبحانه و تعالى او را پسرى داد ، أبو الحسن علىّ نام . و از علىّ بن [ أبى ] الجنّ ، أبو عبد اللّه الحسين در وجود آمد ، و از [ أبو ] عبد اللّه الحسين ، علىّ « 1 » . و از مشائخ « 2 » قم روايتست ، كه : « أبو الجنّ شرب « 3 » آشكارا كردى ، روزى قصد سرآىء احمد بن اسحق اشعرى « 4 » كرد ،

--> مىباشد ، و ابن طباطبا در « منتقلة الطالبيّه : ص 256 » تنها از يك تن از فرزندان اسماعيل ، آن هم از تيرهء محمد بن احمد بن اسماعيل بن جعفر الصادق عليه السلام ( و نه از تيرهء جعفر بن محمد بن اسماعيل ) ياد مىكند ، كه از فقيهان قم بوده است . گذشته از تمامى اين دلائل ، گفتار فخر رازى در « الشجرة المباركة فى أنساب الطالبيّه » : ص 117 - 118 است كه مىگويد : ( و أمّا على بن اسماعيل بن جعفر الصادق عليه السلام ، فعقبه من رجل واحد ، هو محمّد ، و له أولاد آخرون لم يعقّبوا . و عقب محمد بن على هذا من رجل واحد اسمه على أبو الحسن يلقّب ب « أبى الجنّ » ، و يعرف ولده ب « ابن أبى الجنّ » ؛ و عقب أبى الحسن من ابن واحد اسمه الحسين أبو الحسن ، بقم ) . بنگريد به : ( تهذيب الأنساب : ص 174 ، المجدى : 104 ، عمدة الطالب : 216 - 222 ، منتقلة الطالبيّه : 256 ، معالم أنساب الطالبييّن : 137 - 139 ، الفخرى : 23 ، التذكرة فى الأنساب المطهرة : 168 ، الأصيلى : 196 - 197 ) . ( 1 ) . در اصل : و از عبد اللّه بن الحسين بن علىّ . ( 2 ) . مشائخ : جمع شيخ ، بزرگان . ( 3 ) . شرب : باده‌گسارى . ( 4 ) . احمد بن اسحاق بن عبد اللّه بن سعد بن مالك بن الأحوص اشعرى ، يكى از راويان و فقيهان بزرگ قم در قرن سوم هجرى ، و نديده يكى از دو برادر اشعرى ، كه از كوفه به قم هجرت كردند ، و شهر قم كنونى را پايه‌ريزى نمودند . او از اصحاب امام نهم و دهم و يازدهم بود ، و بنا بر برخى روايات به شرف ديدار امام زمان عليه السلام در كودكى نائل آمد . او وكيل امامان معصوم در قم ، و نماينده قميّان نزد آنان بود ، از اين رو براى ديدار امام و رساندن وجوهات و اموال مردم