حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
494
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
امام حسين عليه السّلم ، در حبالهء حسن بن حسن بوده است ، و چون او را وفات رسيد عمر او هشتاد و پنجسال « 1 » بود . ديكر از فرزندان او : زيد ، و امّ الحسن ، و امّ الخير ، از ترائب و بطن امّ البشر « 2 » ، دختر ابى مسعود بن عقبة ابن عمرو بن ثعلبه . و زيد متولى صدقات رسول عليه السلام بود ، و سليمان بن عبد الملك او را از آن معزول كردانيد ، و بعد از آن عمر بن عبد العزيز ديكر باره او را والى آن كردانيد . ديكر از فرزندان امام حسن عليه السلام : عمر ، قاسم ، و أبى بكر ، هر سه بكربلا شهيد آمدند . ديكر از فرزندان او : عبد الرحمن ، و او را عقب نبود ، و به أبوا « 3 » وفات يافت ، در حالتى كه احرام حجّ گرفته بود ، در صحبت عمّ خود حسين بن علىّ عليهما السلام . و عبد اللّه عباس ، و عبد اللّه جعفر . و چون او را « 4 » وفات رسيد ، سر و روى او بپوشانيدند ، و او را حنوط ناكرده دفن كردند ، زيرا كه شارع « 5 » رخصت نمىدهد كه محرم را كافور كنند ، كه : « الحرام كالحلال الّا في
--> ( 1 ) . در « مناهل الضرب فى أنساب العرب : ص 92 » آمده است : ( عاش خمس و تسعين سنة ، و قيل : مائة سنة ، و توفى بحاجز ، و هو موضع بين مكّة و المدينة ) . ( 2 ) . در « كتاب المعقّبين : ص 59 » آمده است : ( امّ بشير ، فاطمة بنت أبى مسعود عقبة بن عمرو بن ثعلبة الانصارى ) . ( 3 ) . ابواء : نام جايگاهى است ميان راه مكه و مدينه ، كه در آن بقعه مادر پيامبر مىباشد . ( 4 ) . دنباله سخن درباره عبد الرحمن بن حسن بن علىّ عليهم السلام است ، كه در حال احرام درگذشت . ( 5 ) . شارع : شرع اسلام .