حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
495
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
الكافور » . « 1 » ديكر از فرزندان او : حسين أثرم ، از ترائب و بطن امّ اسحق ، دختر طلحة بن عبد اللّه ، و اين حسين را « طلحة الجود » لقب كرده بودند ، و او را عقب نبوده است . ديكر : امّ الحسن ، و امّ عبد اللّه ، و فاطمه ، و امّ سلمه ، و رقيه ، ماذر ايشان ام الولد بود . ديكر از فرزندان او : عبد اللّه ، و او را بكربلا شهيد كردند ، و امام حسين عليه السلام دختر خود را سكينه با او عقد نكاح شرعى بسته بود ، پيش از آنك ميان ايشان زفاف و عروسى واقع شود او را شهيد كردند . و ماذر عبد اللّه ، دختر سليل بن عبد اللّه ، براذر جرير بن عبد اللّه بجلى « 2 » بوده است . و از فرزندان امام حسن عليه السلام ، حسن و زيد و عمر را عقب و نسل بوده است ، و ديكرانرا نبوده ، و اللّه اعلم . * * *
--> ( 1 ) . يعنى مرده مسلمان را اگر محرم به حج باشد همچو ديگر مسلمانان كفن مىكنند بجز كافور . ( 2 ) . از صحابه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله كه در سال آخر اسلام آورد ، و در جنگهاى فتح ايران شركت نمود ، و فرماندهى بخشى از لشكر سعد بن أبى وقاص را در جنگ قادسيه به عهده داشت ، در دوره خلافت امير المؤمنين عليه السلام از طرف حضرت به سفارت نزد معاويه رفت ، ليكن خيانت نموده و به معاويه پيوست ، از اين رو حضرت خانه او را در كوفه آتش زد . او در سال 51 هجرى در شراة درگذشت . ( سير اعلام النبلاء : 2 / 530 ) .