و شجاعت منتشر بود . پس از اينجهت بارها بر ايشان « 1 » بسبب خراج ، بلا و هلاكت رسيد : اوّل : آنك نافرمانى كردند ، و عاملان مأمون را فرمان نميبردند ، و عصيان نمودند ، تا مأمون علىّ بن هشام « 2 » را با خيلى « 3 » تمام بذيشان فرستاد ، تا ايشانرا بكشت و خراب كرد ، و مالى بسيار جمع كرد . ديكر : در خلافت معتصم « 4 » ، بر روى علىّ بن عيسى « 5 » بيرون آمدند ، و نافرمانى كردند ، تا معتصم علىّ بن عيسى را با لشكرى چند بر سر ايشان فرستاد ، تا ايشان را خراب كردانيد ، و سراها و منازل و باغات و بساتين ايشان را بسوزانيد ، ( و بسيارى زيان بديشان رسانيد ) « 6 » پس همچنين : در خلافت مستعين « 7 » ، و واقع‌شدن فتنه ميان او و ميان معتز « 8 » ، امتناع

--> چاپى مصحّح آية اللّه شبيرى آمده است : ( احتمالا « ساختهاى » صحيح باشد ، و مقصود ابنيه است ) . ( 1 ) . در نسخه چاپى : ايشانرا . ( 2 ) . على بن هشام يكى از فرماندهان مأمون عباسى ، كه در سال 200 هجرى از طرف حسن بن سهل ( وزير و پدر همسر مأمون متوفاى سال 236 هجرى ) والى بغداد شد ( نگاه كنيد به : تاريخ طبرى ، حوادث سال 200 هجرى ) . ( 3 ) . خيل : اسب . ( 4 ) . المعتصم باللّه عباسى از سال 218 هجرى لغايت 227 هجرى خلافت نمود . ( 5 ) . أبو الحسن ، على بن عيسى بن داود بن الجرّاح ، البغدادى الكاتب ( 243 - 434 ) ، از وزيران دوره ميانى خلافت عباسى كه پيشتر ياد او رفت . ( 6 ) . افزوده از نسخة چاپى . ( 7 ) . احمد بن محمد بن المعتصم ، المستعين باللّه عباسى ، از سال 248 هجرى لغايت 252 هجرى كه خود را از خلافت عزل نمود ، و آن را به المعتز باللّه تسليم نمود ، به مدت 3 سال و 8 ماه خليفه بود . ( 8 ) . زبير بن جعفر المتوكل ملقّب به المعتزّ باللّه عباسى ، پس از خلع المستعين باللّه در سال محرم