و ايضا روايت كند : از محمّد بن سهل بن اليسع ، از پذر خود ، و او از جدّ خود ، و او از أبى عبد اللّه عليه السّلم ، كه او فرمود ، كه : « جون ( مفقود شود أمن در بلاد ، و مردمان ) « 1 » بر پشت اسبان نشينند ، و از زنان و بوىء خوش اعتزال نمايند ، فالهرب الهرب الهرب ، بكريزيد و سخت بكريزيد از همسايكى ايشان . كفتم : خذآى تعالى و تقدّس ، جان و مال و تن مرا فدآى تو كرداناد ، كجا كريزيم ، و پناه با كذام موضع دهيم ؟ فرمود : با كوفه و كرد بر كرد آن ، و با زمين قم و حوالى آن ، كه ازين هر دو شهر بلا مدفوع و مصروفست » « 2 » . و ايضا روايت كند : از يعقوب بن يزيد كاتب ، و او از محمّد بن أبى [ عمير ] « 3 » ، و او از جميل بن درّاج « 4 » ، و او از زرارة بن أعين ، كه او كفت كه : من از صادق آل محمّد عليهم السّلم شنيدم ، كه او فرمود كه : « اهل خراسان اعلام مااند ، و اهل قم انصار و ياوران ما ، و اهل كوفه اوتاد مااند ، و

--> ( 1 ) . در اصل ميان ( ) بياض بوده ، و بعدها با خط ديگرى آنچه در متن آمده است بر آن افزوده شده است . ( 2 ) . اين روايت را علامه مجلسى در « بحار الانوار : 60 / 214 » به همين سند به نقل از تاريخ قم آورده است . ( 3 ) . در نسخهء اصل و ديگر نسخه‌ها اين نام ( محمد بن أبى عمرو ) ضبط شده ، كه خطاست و صحيح آن محمد بن أبى عمير است ، كه از راويان مشهور مىباشد . ( 4 ) . در نسخهء اصل و ديگر نسخه‌ها در سلسله سند آمده است : محمد بن أبى عمرو ، و او از جميل بن ( نوح دراج ، و او از زرارة بن ) درّاج و او از زرارة بن أعين . . . كه آنچه ميان قوس آمده است خطاست ، چنان كه به اين خطا در نسخهء چاپى مصحح آية اللّه شبيرى اشاره شده است .