« من شنيدم از أبى الحسن رضا عليه السّلم ، كه او مرا كفت روزى از روزها : موضعى كه آن را وراردهار كويند ميدانى و مىشناسى ؟ كفتم : بلى ، مرا بذان موضع دو ضيعه است . أبو الحسن الرّضا كفت : بذان ملازم باش و متمسّك شو ، و فرمود سه نوبت كه : نعم الموضع وراردهار ، يعنى نيك موضعى است وراردهار » « 1 » . و ايضا روايتست ازو : از احمد بن محمّد بن عيسى ، از محمّد بن خالد برقى ، از سعد بن سعد « 2 » أشعرى ، و « 3 » از جمعى ، از أبى عبد اللّه [ عليه السّلم ] ، كه او فرمود : « جون بلا در جهان منتشر كردد و واقع شود ، كوفه و حوالى آن از سواد ايمن شود ، و اهل آن در امن و راحت باشند . و از بلاد جبل همجنين قم بسلامت بود ، و نيك موضعى است مرد خائف طائف « 4 » را » « 5 » .

--> هجرى ، و او همانى است كه به هنگام تشريف‌فرمائى فاطمة بنت موسى بن جعفر عليهم السلام به قم ، به پيشواز او رفت ، و افسار شتر او را بدست گرفت ، و آن بانو را به خانه و سراى خود فرو آورد ، و در مدت اقامت در خدمت او بود ، و پس از فوت آن بانو را در ميان باغ خود دفن نمود . ( 1 ) . اين روايت را علامه مجلسى در « بحار الانوار : 60 / 214 » به همين سند از تاريخ قم نقل كرده است . ( 2 ) . در نسخهء اصل ( اسعد ) آمده ، كه ظاهرا خطاست - زيرا چنين كسى در اسناد روايات شيعه نمىباشد - و صحيح آن « سعد » است ، و سعد بن سعد بن احوص بن سعد بن مالك اشعرى قمّى ، از راويان مشهور شيعه كه تمامى رجاليين او را توثيق نموده‌اند ، و از اصحاب امام رضا عليه السلام بوده است . علاوه بر اين علامه مجلسى در بحار الانوار همين روايت را به نقل از تاريخ قم روايت كرده مىگويد : تاريخ قم : سعد بن سعد الاشعرى عن جماعة ، و در حاشيه نسخهء چاپى مصحح آية اللّه شبيرى نيز به اين مطلب اشاره شده است . ( 3 ) . در حاشيهء نسخهء آية اللّه شبيرى آمده : ظاهرا كلمة « و » زيادى است . ( 4 ) . خائف طائف : يعنى مردى كه بر جان خود مىترسد ، و در حال گشتن و فرار از شهرى به شهر ديگر است . ( 5 ) . اين روايت را علامه مجلسى در « بحار الانوار : 60 / 214 » به همين سند از تاريخ قم نقل كرده است .