حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
271
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
اللّه عليه السّلم ، كه او فرمود كه : « حقّ جلّ و علا از جميع شهرها « 1 » ، كوفه و قم و تفليس را بركزيده است » و ايضا : راوى روايت كند از أحمد بن محمّد بن عيسى ، و او از حسن بن [ محبوب الزرّاد ] « 2 » ، و او از أبى جميله المفضّل بن صالح « 3 » أسدى ، و او از حبلى « 4 » ، كه او كفت كه : من از أبى عبد اللّه شنيدم ، كه او فرمود ، كه : « جون همه شهرها پر فتنه و بلا كردند ، و آشوب و اضطراب در جهان عام شود ، بر شما باد كه پناه با قم دهيد ، و با حوالى و نواحى آن ، كه بلا از قم مدفوع و مصروفست » « 5 » . و هم او كويد كه : حديث كرد مرا احمد بن خزرج بن سعد ، از براذر خود موسىء بن خزرج « 6 » ، كه او كفت كه :
--> بوده كه روايات خود از امام صادق عليه السلام را در آن روايت كرده بود . ( نگاه كنيد به : معجم رجال الحديث : 7 / 40 ) . ( 1 ) . در نسخه اصل : « شهرهآىء » آمده است ، و در ديگر نسخهها بدون ياء كه موافق متن عربى روايت ، كه علامه مجلسى آن را در « بحار الانوار : 60 / 213 » به همين سند نقل كرده مىباشد . ( 2 ) . در نسخهء اصل و ديگر نسخهها « محمود » آمده كه ظاهرا خطا است ، و صحيح آن « محبوب » است ، چنان كه در « بحار الانوار : 57 / 214 » آمده است : عن الحسن بن محبوب ، عن أبى جميله المفضّل بن صالح ، عن رجل ، عن أبى عبد اللّه عليه السلام » ، همچنين لقب ( سرّاج ) نيز خطا است ، و صحيح آن ( الزرّاد ) است ، چنان كه در منابع رجالى به آن اشاره شده است . ( نگاه كنيد به : معجم رجال الحديث : 5 / 106 ) ( 3 ) . در نسخهء اصل اين نام بنا بر رسم الخط كهن عربى ( صلح ) ضبط شده است . ( 4 ) . اين نام در سلسله سند « بحار الانوار 57 / 214 » نيامده است ، بلكه بجاى او ( عن رجل ) مىباشد ، و احتمالا « حبلى » تصحيف و تحريف « حبلى » بوده باشد ، چنان كه در حاشيه نسخهء چاپى مصحح آية اللّه شبيرى زنجانى بذان اشاره شده است . ( 5 ) . اين روايت را علامه مجلسى در « بحار الانوار : 60 / 214 » به همين سند از تاريخ قم نقل كرده است . ( 6 ) . موسى بن الخزرج بن سعد بن عبد اللّه اشعرى ، بزرگ اشعريان قم در آغاز سالهاى قرن سوم