حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
135
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
و ناوقه : عبارتست از آن مقدار آب ، كه شخصى در ميان آب رود ، و به مقدار يك كز ميان دو پاى بكشايد ، و آب به زير هر دو زانوى او برسد ، آن مقدار آب ناوقه كويند . و كويند كه : ناوقه عبارت از آنست كه مردى در ميان آب رود ، و هر دو سر زانو بر زمين نهد ، و به مقدار يك كز ميان آن كشاده دارد ، و هر دو إليهء « 1 » خود از زمين بردارد ، و آن مقدار كه از آن فرجه « 2 » بيرون رود ، آن را ناوقه كويند ؛ به شرط آنك ميان هر دو زانو ، از آنجا كه زانو بر زمين نهاده باشد ، پستتر « 3 » و فروتر نباشد . * * *
--> ( 1 ) . نشيمنگاه . ( 2 ) . شكاف و سوراخ . ( 3 ) . در نسخه چاپى : نشيبتر .