ولى معمائى در كار بود كه بىگشادن آن تأليف ارزشى نداشت و آن دعوى مهديگرى سيد محمد و دعوى خدائى پسرش مولا على بود . چه سيد محمد مذهب اثنا عشرى داشته و به نام اين مذهب بوده كه با ديگران نبرد و كشاكش مىكرده و چنان كه مىدانيم بنياد مذهب اثنى عشرى بر زنده و غايب بودن مهدى عجل پسر امام حسن عسكرى عليه السلام است و اينكه او روزى پديد آمده جهان را از داد و نيكى پر خواهد ساخت . پس از چه راهى بوده كه سيد محمد خود را مهدى خوانده و از چه راهى بوده كه دوازده اماميان دعوى او را پذيرفته‌اند ؟ ! نيز دعوى خدائى مولا على و كارهاى او كه كاروان حاجيان را كشتار و تاراج كرد و در نجف بارگاه امير المومنين على عليه السلام را ويرانه كرده چوب محجر قبر را كسان او چون هيزم زير اجاق سوزانيدند . آيا اين سياهكارىها با مذهب شيعه چه سازشى داشته است ؟ ! بويژه در آن زمان كه شيعيان تازه به جوش و جنبش برخاسته و تعصب بىاندازه داشتند . براى دانستن اين معما راهى نبود جز آنكه كتابى يا نوشته‌اى از سيد محمد يا يكى از پيروان او بدست بيايد . ولى كو چنين كتابى ؟ آنچه جستجو كرديم تنها نام « كلام المهدى » را بدست آورديم كه قاضى نور اللّه ياد كرده مىگويد گفته‌هاى سيد محمد را در بر داشت و آنچه در فهرستهاى كتابخانه‌هاى بزرگ اروپا جستجو كرديم و از كتابخانه‌هاى ايران پرسيديم سراغ نسخه‌اى از آن نگرفتيم و نوميد گرديده از چاپ تأليف چشم پوشيديم . تا پس از چهار سال مرد دانشمند گران‌مايه آقاى حاجى ابو عبد اللّه مجتهد زنجانى ناگهان نسخه كهنه‌اى از كلام المهدى را بدست آوردند و چون حاجت سخت