[ مقدمه نويسنده ] بنام پاك آفريدگار در زمستان سال 1302 به خوزستان سفر كردم و يكسال و سه ماه در آنجا بسر بردم . زندگانى در اين سرزمين توانفرساست بويژه بر كسانى كه بومى نيستند و بر گرماى جان‌سوز و ديگر سختىهاى آنجا عادت ندارند . ولى من اين سختىها را بر خود آسان گرفته كارهاى خود مىگزاردم و گاهى كه بيكار بودم در تاريخ آن سرزمين كهن به جستجو مىپرداختم . در اين زمان شيخ خزعلخان بنام رياست عشاير عرب رشتهء اختيار خوزستان را در دست داشت و با دولت كه دسته سپاهيانى به شوشتر فرستاده مىخواست در خوزستان نيروى خود را جايگزين گرداند گفتگو و كشاكش مىكرد . كم‌كم به لشكركشى و جنگ كشيد كه پس از زدوخوردهائى دولت چيره گرديده و سپاهيان به خوزستان درآمدند و شيخ را هم به تهران آورده نشيمن دادند .