ابو جعفر محمد بن على بن الطيب . و من اولاد محمد ، مستوفى الناحية ابو سعد محمد بن ابراهيم بن محمد بن على العنبرى . و پسر او عميد تاج الافاضل شاه بود . ابو محمد الحمدانى البراكوهى او از براكوه بيهق بوده است از ديه كيذر « 1 » ، و از اطراف عالم مستفيدان روى بوى نهادند استفادت را ، و مدتى در عراق متوطن بود ، آنگاه با بيهق آمد ، و افاد ما استفاد ، و بعميد الحضرتين ابو الفتح المستوفى نوشت « 2 » و او بسبب درد چشم از خدمت تخلف كرده بود ايها الصاحب العميد و من لم * يؤت ادراك شأوه احد « 3 » صوم و عين رمداء موجعة * و فوت رؤياك فوق ما اجد فالعين لا تستطيع هائجة * تقابل الشمس حين تتقد الامام الحافظ المحدث ابو بكر احمد بن الحسين البيهقى او را در علم حديث ثانى نبوده است ، و فقه از امام سهل صعلوكى حاصل كرده بود ، و در عهد او در خراسان هيچكس را يارگى « 4 » آن نبود كه در احاديث مصطفى صلوات اللّه عليه بناوجه تصرف كند « 5 » . و او روايت كند از حاكم ابو عبد اللّه الحافظ مصفف كتاب تاريخ نيشابور و از امام ابو طاهر محمد بن محمد الزيادى و استاد امام ابن فورك و از ابو عبد الرحمن السلمى . و روزى در مجلس حاكم ابو عبد اللّه الحافظ علماى بسيار حاضر بودند ، حاكم ابو عبد اللّه حديثى روايت كرد ، يك راوى او را ترك افتاد ، امام احمد گفت يك راوى ترك كردى « 6 » ، حاكم ابو عبد اللّه از آن خشم گرفت ، امام احمد گفت اصل حاضر كن ، حاكم اصل حاضر كرد ، چنان بود كه امام احمد گفته بود . و از مشاهير مصنفات امام احمد بيهقى رحمه اللّه است كتاب المبسوط و كتاب السنن و كتاب دلائل النبوة و كتاب معرفة علوم الاحاديث و كتاب البعث و النشور

--> ( 1 ) نص ، كندر . ( 2 ) نبشت . ( 3 ) در هر دو نسخه چنين ثبت شده ، ليكن اين بيت با دو بيت بعد هم وزن نيست و احتمال مىدهم كه اصل آن چنين بوده است : يا ايها الصاحب العميد و من * لم يؤت ادراك شأوه احد . ( 4 ) ياراى . ( 5 ) نص ، كردى . ( 6 ) نص ، ترك افتاد .