به يمن گريخت و در آنجا به زارى و خوارى تمام درگذشت . پس از ابرهه پسرش يكسوم و بعد پسر ديگرش مسروق به حكومت يمن رسيدند كه حاكم اخير توسط سيف بن ذى يزن [ 83 ] شكست خورد و سيف تحت حمايت دولت ايران به امارت يمن رسيد . كعبه در اسلام در دومين سال هجرت نبوى ، كعبه رسما قبلهء مسلمانان شناخته شد جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ « 1 » - قرار داد خدا كعبه را خانهء محترم به جهت قيام مردمان . در اوايل بعثت و نيز در هنگام هجرت ، رسول اكرم ( ص ) و مسلمانان به سوى بيت المقدس نماز مىگزاردند . اما پيامبر ( ص ) پيوسته دعا مىكرد و از خدا مىخواست تا قبلهء مستقلى براى مسلمانان عنايت فرمايد برخى از مفسرين گفته‌اند : حضرت در آن هنگام به سوى بيت المقدس اما به نيت كعبه ، نماز مىخواندند ، آن حضرت مدت سيزده سال توقف در مكه پس از بعثت ، و هفت ماه و به قولى ده ماه و به قولى شانزده ماه در مدينه پس از هجرت به طرف بيت المقدس روى مىكردند ، طبق آيهء 139 سورهء بقره ، پيوسته رويشان را به آسمان مىكردند و از خدا طلب قبله مىنمودند و منتظر وحى بودند ، تا اينكه در نيمه شب پانزدهم ماه شعبان ، هيجده ماه از هجرت گذشته يا به قولى ظهر روز سه‌شنبه نيمه شعبان پيامبر اكرم ( ص ) در مسجد بنى سلمه در مدينه مشغول نماز بودند و در ركعت دوم نماز از سوى بيت المقدس به سوى كعبه روى كردند و به فرمان خداوند از آن پس كعبه قبلهء مسلمانان گرديد و مسجد بنى سلمه را مسجد ذو قبلتين يعنى صاحب دو قبله ناميده شد آيات 140 و 141 و 144 و 145 سوره بقره دلالت بر تغيير قبله دارند . حياط خانه كعبه يا مسجد الحرام ، قبلا فضايى براى طواف‌كنندگان بود . در زمان پيامبر ( ص ) و ابو بكر [ 84 ] ديوارى نداشت ، بعدها كه ازدحام زائران زياد شد ، عمر خليفهء دوم ف - 23 ه . ق [ 85 ] ، چند خانه اطراف حرم را خريد و آنها را خراب كرد و بر فضاى مسجد افزود ، و اطراف آن ديوارى كشيد كه از قامت يك انسان كوتاهتر بود . عثمان [ 86 ] و پس از او ابن زبير و بعد از او وليد بن عبد الملك

--> ( 1 ) . آيه 97 سورهء مائده .