بر دوش كاهنان قرار داده ، به شهر اريحا وارد شدند ، پس از ورود به شهر ، تمام مردم آن شهر را از زن و مرد و كودك و حتى حيوانات كشتند ، بجز راحاب زانيه كه دو جاسوس يوشع را پناه داده بود . در حفاريهاى شهر « اريحا » و « عاى » و پيدا شدن صد هزار قطعه سفال سوخته ، ثابت شده كه اين دو شهر در زمان حملهء يوشع ، در قرن 15 قبل از ميلاد سوخته‌اند و در اين شهر بود كه قوم بنى اسرائيل نصايح چهل سالهء موسى را فراموش كرد و دست به غارت و چپاول و هتك نواميس زد ، سپس به شهر ( عاى - عى ) [ 37 ] وارد شدند و آنجا را نيز آتش زدند و مردان آنجا را كشتند . « و واقع شد ، هنگامى كه كشتن تمام ساكنان ( عى ) را در كشتزار و در بيابانى كه ايشان را دوانيده بودند ، به انجام رسانيدند و تمامى ايشان به دم شمشير افتادند ، تا تمام شدن ايشان ، تمامى اسرائيل به عى برگشتند و آن را به دم شمشير زدند و چنين شد كه تمامى افتادگان در آن روز از مرد و زن ، دوازده هزار نفر بودند ، يعنى تمامى مردمان عى » « 1 » . آنگاه يوشع ، مذبحى براى يهوه ، خداى اسرائيل ، در كوه عيبال [ 38 ] بنا كرد چنان كه موسى بندهء خداوند ، به بنى اسرائيل فرموده بود بطورى كه در كتاب تورات موسى مسطور است ، مذبح يا قربانگاهى از سنگهاى ناتراشيده كه كسى بر آنها آلات آهنين بلند نكرده بود ساختند و در آنجا بر سنگها ، نسخهء تورات موسى را كه نوشته بود ، به حضور بنى اسرائيل مرقوم ساختند و همهء مشايخ ، به هر دو طرف تابوت ايستادند و موسى چنين گفت : « و مقرر است كه بعد از عبور نمودن از اردن ، اين سنگهايى كه امروز شما را امر مىفرمايم ، در كوه عيبال ، برپا كرده ، آنها را به گچ اندود نماييد / و در آنجا مذبحى را به خداوند خدايت بنا كن يعنى مذبحى از سنگهايى كه بر آنها آلت آهنين به كار نبرده باشى / مذبح خداوند خدايت را از سنگهايى نتراشيده بنا كن تا آنكه قربانيهاى سوختنى در آن براى خداوند خدايت بگذرانى / و قربانيهاى سلامتى را ذبح نموده در آنجا تناول نماى و در حضور خداوند خدايت شادمان باش / و بر آن سنگها تمامى كلمات اين تورات را به خط روشن بنويس » « 2 » .

--> ( 1 ) . صحيفهء يوشع ، باب هشتم بند 24 - 25 ( 2 ) . سفر تثنيه ، باب 27 آيه 4 - 8