آمدن بنى اسرائيل به فلسطين ( هجرت عبرانيان ) چهارصد و سى سال پس از ورود يعقوب به مصر ، حضرت موسى ، فرزند عمرام ( عمران ) ، قوم را كه ششصد هزار مرد و زن به غير از احتساب كودكان بودند ، از سرزمين مصر ، براى رسيدن به ارض موعود ، به حركت درآورد . سرزمينى كه موسى گفته بود در آنجا جويى از شير و جويى از عسل روان است . قوم پس از طى چهل و چهار منزل كه اولين منزل آن رعمسيس ( رامسس ) بود ، حركت كرد و بعد از عبور از بيابانهاى متعدد و كوهستانها و دشتها و تحمل مشقات و گرفتاريها ، به آخرين منزل در اردن ، در جايى به نام شطيم رسيد . در مسير حركت قوم كه چهل سال به طول انجاميد ، حوادث و اتفاقات زيادى بر قوم وارد شد و فتنه و فساد بسيار از آنها سر زد . زمانى كه موسى براى آوردن الواح دهگانه ، به كوه رفته بود ، پس از بازگشت كه چهل روز طول كشيد متوجه شد قوم ، هارون را فريفته و تهديد كرده و گوسالهء طلايى سامرى را پرستش مىنمايد [ 31 ] موسى خشمگين شد و الواح را بر زمين زد و شكست و هارون را مورد عتاب و سرزنش قرار داد . قوم به خاطر نافرمانى چهل سال در بيابانها سرگردان بود ، اما به هر شهرى مىرسيد از غارت و تجاوز ابايى نداشت . هارون برادر موسى در بين راه در كوه هور درگذشت ، موسى با قوم باز هم طى طريق كرد تا بالاخره به بيابان سرزمين شطيم [ 32 ] در اردن وارد شد و همانجا متوقف گرديد و خيمه اجتماع را در آنجا بنا نمود . بنابه قول تورات بنى اسرائيل در شطيم اقامت نمود و قوم با دختران موآب [ 33 ] زنا كردن گرفت « 1 » و قوم در اين محل به بت‌پرستى پرداخت و خشم خداى يگانه را برانگيخت . در تمام مدت چهل سال

--> ( 1 ) . سفر اعداد ، باب 25 بند 1