شورا و از سابقين در اسلام است . گويند وى هشتمين كس بود كه اسلام آورد . نام او در جاهليت عبد الكعبه بود و پيغمبر ( ص ) او را عبد الرحمن ناميد . ثروت فراوان داشت و شغل وى تجارت و خريد و فروش بود . يكى از شش نفر كسانى بود كه عمر خطاب بعد از خود تعيين خليفه را به شوراى آنها واگذاشت . او به سن 75 سالگى در مدينه وفات يافت . ( د . م . ج 2 . ش - ل ص 1667 ) 26 . معاويه بن ابى سفيان ( ولادت 15 قبل از هجرت وفات 60 ه . ق ) . نخستين خليفه از تيرهء امويان هنگامى كه رسول اكرم مكه را فتح كرد به دين اسلام درآمد . در زمان ابو بكر فرمانده قسمتى از سپاهيان بود . در خلافت عمر به حكومت شام منصوب شد . چون على ( ع ) به خلافت رسيد او را از امارت عزل فرمود اما معاويه نپذيرفت و على ( ع ) را به قتل عثمان متهم ساخت و خود را خونخواه او خواند و طلحه و زبير و عايشه را كه در بصره به مخالفت با على برخاسته بودند در نهان تقويت كرد و چون جنگ بصره به سود على پايان يافت معاويه در دمشق كار جنگ با على ( ع ) را آماده ساخت و در نبردى كه در صفين بين سپاهيان او و على ( ع ) درگرفت با همكارى عمرو بن العاص موجب اختلاف رأى در سپاهيان على شد و در نتيجه كار جنگ موقتا پايان يافت و داورى درباره حقانيت ادعاى دو طرف به حكمين واگذار شد . داور معاويه داور على را بفريفت و به سود معاويه رأى داد ، ليكن عراقيان نپذيرفتند و اين خود موجب فتنه‌هاى بعدى گشت . پس از شهادت على ( ع ) حسن بن على ( ع ) با معاويه آشتى كرد و خلافت را به او داد ( سال 41 ه . ق ) . از اين تاريخ معاويه خود را خليفهء همهء مسلمانان خواند و مدت نوزده سال بالاستقلال حكومت كرد . ( ف . م . ج 6 اعلام ص 1994 ) 27 . براق Borag مركبى كه حضرت محمد ( ص ) در شب معراج بر آن سوار شد . گفته‌اند كه از خر بزرگتر و از شتر كوچكتر بود ، بعضى نيز آن را اسب دانسته‌اند . ( د . م . ج 1 ص 398 ) 28 . سلمان فارسى ( Salmane Farsi ) وفات 35 يا 36 ه . ق ، از مشاهير صحابه و ياران پيغمبر اسلام . اصل وى به قولى از جى اصفهان و به قولى ديگر از رامهرمز بود . گويند ، يك چند در شام و موصل و نصيبين سياحت كرده بود ، و در بلاد عرب به اسارت بنى كلب افتاده بود . بعدها يكى از اهل قريظه او را خريد و به مدينه برد . در مدينه اسلام آورد و مسلمين او را از خواجه‌اش بخريدند و آزاد كردند . سلمان از اديان و مذاهب آگاهى و اطلاع تمام داشت و مردى پرهيزگار و زيرك و كاردان بود و در غزوهء خندق بنابر مشهور ، وى بود كه مسلمين را به حفر خندق راهنمايى كرد . روايات و اخبار راجع به سلمان در كتب شيعه و سنى فراوان است و صوفيه او را از پيش قدمان طريقهء متصوفه و از اهل صفه شمرده‌اند ، و از زهد و تقوى و فضيلت او روايتهاى بسيار آورده‌اند . گويند در آخر عمر حكومت مداين داشت و وقتى « عطا » ى وى ( يعنى مستمرى و حقوق او از بيت المال ) مىرسيد آن را به صدقه مىداد و خود زنبيل مىبافت و از كسب دست خويش معيشت مىنمود . وفاتش در مداين روى داد و همانجا در بقعه‌اى كه به نام او مشهور به سلمان پاك است مدفون شد . ( د . م . ج 1 ص 1327 )