29 . وليد بن مروان ، فرزند عبد الملك بن مروان ، وى از 86 ه . ق تا 96 ه . ق مطابق 705 تا 715 م خلافت كرد . او ششمين خليفه از خلفاى اموى دمشق است . در خلافت وى سپاه اسلام و عرب به فتوحاتى درخشان در نواحى بيزانس ، قفقاز ، صقليه و اسپانيا نايل شد . ( ف م . ج 6 اعلام ص 2220 ) 30 . رمله ramla ، شهر ( جمعيت حد 000 ، 21 ) ، قسمت مركزى اسرائيل در 19 كيلومترى جنوب شرقى تل‌آويو . در دورهء خلافت ( 88 - 98 ه . ق ) وليد بن عبد الملك ، برادرش سليمان بن عبد الملك كه حكومت فلسطين داشت اين شهر را بنا كرد . در دورهء خلافت وى رمله پايتخت بود ( 96 - 99 ه . ق ) . در زمان يعقوبى ( وفات 284 ه . ق ) سكنهء آن مخلوطى از اعراب و ايرانيان بودند . در جنگهاى صليبى پيكارها بر سر تصرف آن روى داد ؛ صلاح الدين ايوبى آن را ويران نمود ( 583 ه . ق ) ، در 1798 مركز فرماندهى ناپلئون اول بود . در ژوئن 1948 نيروهاى اسرائيلى بر اثر سهل‌انگارى ژنرال گلوب ( كه نيروهاى خود را بدون هيچ دليل موجه استراتژيك از « لد » و رمله بيرون كشيد ) آن را گرفتند ، و سپس مهاجرين يهودى را در آن سكنى دادند . ( د . م . ج 1 ، الف - س . ص 1099 ) از ساختمان « مسجد سفيد » كه به دستور سليمان بن عبد الملك در اين شهر ساخته شده است ، قسمتى به نام « برج الاربعين » بر جاى مانده است . در شهر يك كارخانهء سيمان‌سازى داير است . رمله توسط راه‌آهن و جادهء شوسه با تل‌آويو ، بيت المقدس و حيفا وصل شده است . ( نقل از : در خاورميانه عربى چه گذشت ص 503 ) 31 . ابن طولون ، ابو العباس احمد تولد 220 وفات 270 ه . ق ، مؤسس خاندان طولونيان در مصر و اولين والى مستقل مصر در عصر عباسى . وى از سركردگان ترك در دورهء عباسى بود . در مصر استقلالى بهم رسانيد و شام را نيز ضميمهء قلمرو حكومت خويش كرد . در قاهره مسجدى ساخت . به دلاورى و سخت‌كوشى و كينه‌كشى معروف بود . ( د . م ، ج 1 . الف - س . ص 20 ) و سلسلهء طولونيان كه از 254 تا 292 ه . ق در مصر و شام فرمانروايى كرد ، منسوب است به غلامى به نام طولون كه گويند حاكم بخارا در جزو هدايايى كه در حدود 200 ه . ق نزد مأمون فرستاد او را نيز به غلامى به دربار خليفه روانه كرد . طولون در دربار خليفه نفوذ و ثروت يافت و پسرش احمد بن طولون از جانب خليفه معتز در مصر مأموريت يافت و در 254 ه . ق وارد قسطاط شد و همانطور كه گفته شد در مدت 10 سال مصر و شام را تحت فرمان خود درآورد و عملا به استقلال ، حكومت راند . ( د م . ج 2 . ش - ل ص 1637 ) 32 . بساسيرى ( basasiri ) شهرت ابو الحارث ارسلان بن عبد اللّه - وفات 451 ه . ق ، از امراى تركان در بغداد . از بندگان بهاء الدولهء ديلمى بود و در درگاه خلافت قدرت و نفوذ تمام داشت . اما به سبب كدورتى كه با وزير خليفه يافت ، بر خليفه بشوريد و او را از خلافت براند و خطبه به نام فاطميان مصر كرد . اما طغرل سلجوقى به بغداد لشكر آورد ، و فتنهء بساسيرى را فرو نشاند و قائم عباسى ديگر بار خلافت يافت . بساسيرى به دست لشكر طغرل كشته شد ؛ جسدش را بر يكى از دروازه‌ها آويختند و سرش را در شهر گردانيدند . 33 . قائم ، شهرت ابو جعفر عبد اللّه ملقب به القائم بامر اللّه ، 391 - 467 ه . ق بيست و ششمين