76 . زهير ابن ابى سلمى ( Zohayre'bne abi solma ) ، وفات در 627 بعد از ميلاد ، شاعر عرب جاهلى ، كه يكى از سه شاعر بزرگ قديم عرب ( دو تن ديگر امرؤ القيس و نابغهء ذبيانى ) بشمار مىرود ، و يكى از قصايد وى از معلقات محسوب است . اشعارش آميخته با پند و موعظه بود ؛ الفاظ درست و روان به كار مىبرد ، و از الفاظ سست و لغو احتراز مىكرد . 77 . لبيد ابن ربيعه [ ابو عقيل لبيد ابن ربيعهء عامرى ] ، وفات در سال 41 يا 40 هجرى قمرى ، شاعر عصر جاهلى عرب ، كه دورهء اسلامى را نيز دريافته و اسلام آورده ، و در شمار صحابهء حضرت محمد ( ص ) قرار دارد . وى از قبيلهء بنو جعفر از شاخهء كلاب است ، كه به بنو عامر پيوسته مىشوند . لبيد در جوانى با جمعى از افراد قبيلهء خويش به دربار ابو قابوس نعمان ، پادشاه ( حدود 580 - 602 ) حيره ، رفت ، و در سال 9 هجرى قمرى قبيلهء وى هيأتى به نزد پيغمبر فرستاد كه لبيد نيز در ميان آنان بود ؛ گويند وى در همين زمان اسلام آورده است . لبيد عمرى دراز يافت ( بنابر بعضى روايات 145 سال ) ، و در آخر عمر ، در خلافت عمر بن - خطاب ، به كوفه مهاجرت كرد ، و در آنجا درگذشت . اگرچه در ديوان وى شعرهايى هست كه نشان مىدهد در دورهء مسلمانى وى گفته شده است ، بعضى نوشته‌اند كه وى در سراسر دوره اسلامش شعر و شاعرى را رها كرد ، و فقط يك بيت اخلاقى و حكيمانه در سراسر اين مدت از وى نقل كرده‌اند . لبيد مردى بخشنده و كريم و ، چه در جاهليت و چه در اسلام ، در شمار شاعران بزرگ عرب و مورد تحسين اهل ادب و شعر بوده است . به روايت صاحب اغانى ، وى خود را از نظر اهميت مقام شعرى پس از امرؤ القيس و طرفه قرار مىداده است . نوع برجستهء آثار او مراثى ، هجاها ، و قصايد او است . شعرش در قياس با ديگر شاعران عصر جاهلى از صبغهء دينى بيشترى برخوردار است . مجموعهء كوچكى از اشعار او به عنوان ديوان لبيد چاپ شده ( وين ، 1880 ؛ كويت ، 1962 ) ، و به آلمانى نيز ترجمه شده است . ( د . م ج 2 ص 2485 ) 78 . عمرو بن كلثوم ، شاعر عرب در دورهء جاهليت ، از قبيلهء تغلب . از جانب مادر ، نوهء مهلهل بود . مردى دلير و فصيح بود ، و در جوانى سيد قبيلهء خود ، جشم ( شاخه‌اى از قبيلهء تغلب در بين النهرين ) ، گرديد . از اخبار زندگى وى قتل ( حدود 568 يا 570 ) عمرو بن هند ، پادشاه حيره ، به دست او است . مشهورترين اثر منسوب به وى قصيده‌اى است كه جزء معلقات سبع مىباشد . قطعات ديگرى نيز منسوب به وى به طبع رسيده است . عمرو بن كلثوم عمر دراز يافت . ( د . م ج 2 ص 1773 ) 79 . عنترة بن شداد العبسى ، از شعراى بزرگ دورهء جاهلى ، و يكى از مشهورترين دليران عرب ، كه به فخر و حماسه شهرتى بسيار دارد . پدرش از بزرگان قبيلهء بنى عبس بود ، اما مادرش كنيزكى حبشى بود ، و از آنجا كه ، بر طبق عادات ، اعراب فرزندانى را كه از كنيزان داشتند در شمار اولاد خود و داخل در نسب خويش نمىدانستند ، پدرش نسبت به عنتره توجهى نداشت ، و او را به كار چرانيدن شتران گمارده بود ، ولى عنتره خود به خود به كارهاى قهرمانى و دليرى روى آورد ، و جوانى برومند و دلير پرورش يافت ، و از اين كه