پدرش او را در شمار بردگان مىداشت سخت آزرده خاطر بود ، تا اينكه بعضى از قبايل عرب بر قبيلهء بنى عبس حمله آوردند ، و شتران ايشان را به غارت بردند . بنى عبس - كه عنتره نيز در ميان ايشان بود - در پى دشمن روانه شدند تا شتران خود را بازپس بگيرند ، و پدرش از او خواست تا حمله كند ، اما عنتره در پاسخ وى گفت بردگان را حمله‌اى نيست . پدرش گفت حمله كن كه آزادى . عنتره جنگى دليرانه كرد ، و دشمنان را هزيمت داد ، و شتران را بازپس گرفت ، و پدرش او را به خويشتن ملحق كرد . عنتره شهسوار قبيلهء خويش بود ، در بيشتر جنگهاى قبيلهء بنى عبس شركت داشت . عنتره عمر دراز يافت ، و در پيرى و فرسودگى ، اندكى پيش از بعثت ، درگذشت ، و بعضى نوشته‌اند كه بنى طى او را كشتند . دربارهء عنتره افسانه‌هاى بسيار بوجود آمده است ، و چهرهء او در هاله‌اى از اساطير عرب چندان گسترش يافته كه در ادوار مختلف از وجود او به عنوان قهرمان عرب ياد شده است . سرگذشت او با دختر عمويش عبله و عشق وى نسبت به او داستانها دارد . عنتره يكى از شاعران درجه اول دورهء جاهلى و سرايندهء يكى از معلقات سبع است ، كه يكى از زيباترين معلقات و از نظر زبان و لفظ يكى از ساده‌ترين آنهاست . در معلقهء او بيش از ديگر شاعران معلقات فخر و حماسه مىتوان ديد . معلقهء او را قصيده و مذهبه خوانده‌اند . شعر بسيارى به او نسبت مىدهند ، اما بجز چند شعر ( از جمله معلقهء او ) بقيه مورد ترديد است . ديوانى به نام وى به چاپ رسيده است . ( د . م ج 2 ص 1778 ) 80 . حارث ابن حلزه ، وفات حدود سال 580 ب . م ، شاعر جاهلى عرب از قبيلهء بكر بن وائل . شهرت وى بيشتر به سبب قصيده‌اى است كه جزء معلقات آمده است . حارث در اين قصيده بر قبيلهء تغلب كه با بكر بن وائل دشمنى داشتند ، تاخته است . برخى از ابيات اين قصيده در فصاحت و شيوايى مقامى بس ارجمند دارد . 81 . ابرهه abraha ، پادشاه مسيحى و حبشى الاصل عربستان جنوبى در اواسط قرن ششم ب . م . وى سردار قشون دولت اكسوم در جنگ با ذونواس بود ، و پس از سميفع ( امير يمن و سركردهء يمنيهاى ضد ذونواس ) مستقلا كار يمن را بدست گرفت ( 533 يا 534 ) . در جنگهاى ايران و روم در زمان انوشيروان ، كه در سال 540 شروع شد ، دولت روم سعى كرد او را بر ضد ايران بشوراند ، ولى ابرهه بيطرف ماند . عاقبت به تحريك روميان بر ضد ايران لشكركشى كرد ، اما از نيمه راه بازگشت ( به قولى به علت طاعون سال 542 يا صلح ايران و روم در 546 ) . بعضى اين لشكركشى را با روايات اسلامى حملهء ابرهه با فيل به مكه ، كه گويند در سال تولد حضرت رسول واقع شد . تطبيق كرده‌اند . پس از ابرهه پسرش يكسوم ( yaksum ) و بعد برادر وى مسروق ( Masrug ) بن ابرهه در يمن حكومت يافتند ، و بر طبق روايات عرب ، اولى 19 سال و دومى 12 سال فرمانروايى كردند . ( د . م . ج 1 الف - س ص 11 ) 82 . عبد المطلب بن هاشم ، وفات حدود 579 بعد از ميلاد ، از سادات و بزرگان قريش در جاهليت ؛ جد پيغمبر اسلام ؛ متولد يثرب ( مدينه ) ، در مكه بزرگ شد . گويند نامش شيبه ( Sayba ) بود ، و چون عمويش مطلب بن عبد مناف ، او را پس از مرگ هاشم ، براى دستيارى