شهرتش ( كوتمه ) ( گاوتمه ) و معروف به ساكيامونى ، يعنى حكيم قبيله ساكيا ، و يا ساكهاسيها است . پدرش « سودونه » و مادرش « مايادرى » نام داشتند . سودونه يكى از راجه‌هاى هند بود و بر قبيلهء ساكيا در كاپيله‌وستو ، يعنى جنوب غربى نپال ، در هند شمالى ، حكومت مىكرد . و مادر بودا نيز دختر راجه « ساپرابودها » بود . بنابراين بودا خود از طبقهء كشاتريا يعنى نجبا و امرا بود ؛ اما از طبقه خود دست كشيد و به رياضت و كف نفس پرداخت . بودا كه در حدود سال 500 يا به قولى 560 ق . م ، در هند درگذشته ، مؤسس آيين بودايى [ 105 ] است . قبهء موسى پس از كهنه شدن معبد زهره ، و بعد از آنكه بنى اسرائيل آن ناحيه را بدست آورد ، صخرهء مزبور را قبلهء نمازگزارى قرار داد چون موسى ( ع ) ، قوم خود را از مصر بيرون آورد در بيابان « تيه » « 1 » [ 106 ] اقامت كردند . و هنوز پايشان به سرزمين اورشليم نرسيده بود كه خداوند به موسى فرمان داد تا قبه‌اى ، از چوب اقاقيا بسازد ، و اندازه‌ها ، شكل ، هياكل و تصويرهايى كه از طريق وحى تعيين شده بود ، در آن به كار برد . و نيز مقرر شد كه در آن قبه تابوت عهد و مائده و بشقابها قرار دهد ، و قربانگاهى براى ذبح تعبيه نمايد . موسى قبه را ساخت و تابوت ميثاق را در آن گذاشت . چون الواح نازل شده و فرمانهاى ده‌گانه را شكسته بود دو لوح ديگر از سنگ تراشيد و فرمانها را بر آن نوشت . البته « به فرمان خدا و با دست خدا » « 2 » ، و آن را در تابوت قرار داد و در قبه يا خيمهء اجتماع گذاشت ، و قربانگاه را نزديك آن ترتيب داد . خدا به موسى امر كرد كه هارون امور قربانى را بر عهده گيرد . بنى اسرائيل ، قبه مزبور را كه از چوب اقاقيا ساخته شده بود در ميان خيمه‌هاى خود ، در بيابان « تيه » نصب كردند و به طرف آن نماز خواندند و در مذبح جلو آن ، قربانيها كردند . هنگام حركت از آن سرزمين ، قبه را به محل « كلكال » از بلاد سرزمين مقدس ، ميان قسمت بنىيامين و بنى افرائيم فرود آوردند و چهارده سال در آنجا

--> ( 1 ) . Tih ( 2 ) . عهد عتيق . سفر خروج . فصل 34 آيهء 1